PULP TISSUE DISSOLUTION CAPACITIES OF DIFFERENT IRRIGATION AGITATION TECHNIQUES

FARKLI İRRİGASYON AKTİVASYON TEKNİKLERİNİN PULPA DOKUSUNU ÇÖZME KAPASİTELERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI

Kürşat ER, Emine Ebrar ESEN, Bensu KAYACIK, Lala JABBAROVA, Gulchin HAJGULIYEVA, Ziya OSMANLI, Simay KOÇ

Abstract

Background and Aim: Different irrigation agitation (IA) techniques have been proposed to improve the efficacy of irrigation solutions. The aim of this study was to compare the organic tissue dissolution capacities of 3 different IA techniques. Materials and Methods: Fifty bovine pulp tissue samples were prepared and then placed in tubes. Samples were randomly divided into 5 groups (n = 10). The test groups were as follows: (1) saline (SS) (no activation), (2) sodium hypochlorite (SH) (no activation), (3) sonic irrigation (SI), (4) passive ultrasonic irrigation (PUI), and (5) laser-activated irrigation (LAI). In the SS group; tissue samples were placed in tubes with 1.25 mL of SS. After resting for 6 min, the solution was withdrawn, and fresh SS was added (repeated 5 times). In the SH group, the same method in the SS group was achieved by replacing the SH. Samples in each agitation group waited in SH for 5 min and then 1 min activation with respective agitation device (repeated 5 times). The tissue samples were weighed before and after treatment. The percentage of weight loss was calculated and analyzed. Results: The test showed statistically significant differences between the activated and the non-activated groups. There was no significant difference between SI and LAI groups (p= 0.508), while the difference between these groups except the SH group and PUI group was significant (p< 0.05). Conclusion: IA techniques have been found to be effective in resolving bovine pulp tissue. Among these, SI and LAI were the most effective techniques.

Özet

Amaç: İrrigasyon solüsyonlarının etkinliğini arttırmak için, farklı irrigasyon aktivasyon (İA) teknikleri önerilmiştir. Bu çalışmanın amacı, 3 farklı irrigasyon aktivasyon tekniğinin organik doku çözünme kapasitelerinin karşılaştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Elli adet sığır diş pulpa örnekleri hazırlandı ve ardından tüplere yerleştirildi. Örnekler rastgele 5 deney grubuna (n= 10) ayrıldı. Test grupları; (1) salin (SS) (aktivasyon uygulanmadı), (2) sodyum hipoklorit (SH) (aktivasyon uygulanmadı), (3) sonik irrigasyon (SI), (4) pasif ultrasonik irrigasyon (PUI) ve (5) lazer-aktive irrigasyon (LAI). SS grubunda; doku örnekleri 1.25 mL SS’li tüplere yerleştirildi. Altı dakikalık bekleme süresinden sonra solüsyon alınıp yerine taze SS ilave edildi (5 defa tekrarlandı). SH grubunda, solüsyon olarak SH yerleştirilerek, SS grubundaki aynı prosedür uygulandı. Her bir aktivasyon grubunda SH 5 dak. tüp içerisinde bekletildi ve ardından 1 dak. aktivasyon uygulandı (5 defa tekrarlandı). Doku örnekleri işlem öncesi ve sonrasında tartıldı. Doku kayıp yüzdesi hesaplandı ve analiz edildi. Bulgular: Aktive ve aktive edilmeyen grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulundu. SI ve LAI grupları arasında anlamlı bir fark bulunmazken, bu gruplar ile SH grubu ve PUI grubu arasındaki fark anlamlıydı (p< 0,05). Sonuç: İA tekniklerinin sığır pulpa dokusunu çözmede etkili olduğu bulunmuştur. Bunlar arasında SI ve LAI en etkili tekniklerdir.