The Effect of Epigallocatechin-3-Gallate on Transcriptional Regulation of Migration and Inflammation Related Genes in Benign Prostate Hyperplasia Cells

Epigallokateşin-3-gallat'ın Benign Prostat Hiperplazi Hücrelerinde Migrasyon ve Enflamasyon ile İlişkili Genlerin Transkripsiyonel Regülasyonuna Etkisi

Abstract

Objective: This study was aimed to evaluate the role of epigallocatechin-3-gallate (EGCG) in the transcriptionalregulation of genes associated with migration and inflammation in benign prostate hyperplasia (BPH-1) cells.Materials and Methods: Effect of EGCG treatment on expressions of FAK, PXN, RhoA, Rac1, Cdc42, PAK1,ROCK1, WASL genes related to migration and IL-8, IL-6, NFκB p50, NFκB p65, IκBα genes related to inflammationwere determined by quantitative real time-polymerase chain reaction (qRT-PCR).Results: It was determined that EGCG treatment did not significantly change the expressions of investigated genesover 2 fold in terms of mRNA levels. EGCG, which effectively suppresses protein phosphorylations and levels, doesnot play a role in transcriptional regulation of migration and inflammation-related genes. These results show thatEGCG probably reduces the activity of FAK and NFκB signaling pathways by altering the protein function withoutaffecting mRNA levels.Conclusion: It is thought that EGCG may be useful in the treatment of premalignant lesions such as LUTS (lowerurinary tract symptoms) and BPH, and its mechanism of action can be predominantly realized at post-translationallevel.

Özet

Giriş ve Amaç: Bu çalışmada epigallokateşin-3-gallat’ın (EGCG) benign prostat hiperplazisi hücrelerinde migrasyon ve inflamasyon ile ilişkili genlerin transkripsiyonel regülasyonundaki rolünün araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: EGCG uygulamasının migrasyon ile ilişkili FAK, PXN, RhoA, Rac1, Cdc42, PAK1, ROCK1, WASL genlerinin ve inflamasyon ile ilişkili IL-8, IL-6, NFκB p50, NFκB p65, IκBα genlerinin ekspresyonları üzerine etkisi kantitatif gerçek zamanlı-polimeraz zincir reaksiyonu (qRT-PCR) kullanılarak tespit edildi. Bulgular: EGCG uygulamasının araştırılan genlerin mRNA seviyelerinde 2 kattan fazla anlamlı bir değişikliğe yol açmadığı belirlendi. Protein fosforilasyonlarını ve seviyelerini etkili bir şekilde baskılayan EGCG’nin, migrasyon ve inflamasyon ile ilişkili genlerin transkripsiyonel regülasyonunda rol oynamadığı belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar, EGCG’nin büyük olasılıkla mRNA seviyelerini etkilemeden protein fonksiyonunu değiştirerek FAK ve NFκB sinyal yolaklarınının aktivitesini azalttığını göstermektedir. Sonuç: EGCG’nin alt idrar yolu semptomları ve BPH gibi premalign lezyonların tedavisinde faydalı olabileceği ve etki mekanizmasının baskın olarak post-translasyonel seviyede gerçekleştiği düşünülmektedir.