Identification of internal dynamics of Türkiye’s furniture industry in the context of lean manufacturing integration maturity

Türkiye mobilya endüstrisinin iç dinamiklerinin yalın üretimentegrasyon olgunluğu bakımından belirlenmesi

Abstract

This study's objective was to investigate lean manufacturing knowledge, awareness, and integration maturity in one of Türkiye's most significant furniture manufacturer clusters and discover the extent of tapped and untapped potential offered by lean manufacturing for the furniture industry. This study developed a survey-based data collection methodology consisting of five sections with different features. Seventy-five small to large enterprises were invited to participate in the study. Out of seventy-five, twenty-seven furniture manufacturers participated in the study. The study revealed that lean manufacturing awareness and integration maturity vary significantly. This variation could prove lean manufacturing is still far from becoming a mainstream modern management technique for members of the furniture manufacturing cluster in Bursa, Türkiye. According to 92.59% of the study participants, reducing manufacturing costs is the most common internal motivation that either triggered or has the potential to trigger lean manufacturing integration. Moreover, the amount of investment required (66.67%) to deploy lean manufacturing is the primary barrier encountered by the organizations, followed by a lack of training opportunities for workers with a percentage of 62.96%. This study was expected to serve as a valuable resource for academics and professionals intrigued by the extent of the relationship between lean manufacturing and Turkish furniture industry members.

Özet

Bu çalışmanın amacı Türkiye’nin en büyük mobilya üretici kümelenmelerinden birinin yalın üretim bilgi, farkındalık ve entegrasyon olgunluğunu araştırmak ve yalın üretimin mobilya endüstrisi için sahip olduğu potansiyelin boyutunu keşfetmekti. Bu çalışma kapsamında, anket tabanlı bir veri toplama metodolojisi geliştirildi ve yetmiş beş küçük, orta ve büyük ölçekli işletme çalışmaya katılması için davet edildi. Davet edilen yetmiş beş firmadan yirmi yedisi çalışmaya katıldı. Çalışma bulguları yalın üretim farkındalığı ve entegrasyon olgunluğunun katılımcılar arasında ciddi değişkenlik gösterdiğini ortaya koydu. Bu değişkenlik, yalın üretimin Türkiye’nin Bursa ilinde yer alan mobilya üreticileri kümelenmesi için ana akım modern yönetim tekniği olmaktan halen çok uzak olduğunun bir kanıtı olabilir. Üretim maliyetlerini düşürmek, katılımcıların %92,59’u tarafından yalın üretim entegrasyonunu tetikleyen ya da tetikleme potansiyeli olan iç motivasyon kaynağı olarak gösterildi. Ayrıca, yalın üretimi uygulamak için gerekli olan yatırım miktarı ve çalışanlara sunulan eğitim faaliyetlerinin yetersizliği katılımcıların sırasıyla %66,67’si ve %62,96’sı tarafından işletmelerin karşılaştığı birincil ve ikincil zorluklar olarak belirlendi. Bu çalışmanın Türkiye mobilya endüstrisi ile yalın üretim arasındaki ilişkinin boyutuna ilgi duyan akademisyen ve profesyoneller için değerli bir kaynak olması beklenmektedir.