A study on the effect of cyberbullying on organizational ostracism inremote working

Uzaktan çalışma süreçlerinde dijital zorbalığın örgütsel dışlanmaya etkisi üzerine bir çalışma

Abstract

The active use of digital tools in business processes is increasing at unprecedented rates with the COVID-19 pandemic era. The widespread use of these tools has led to the adaptation of many behaviours in the workplace. This research it is aimed to test how the abuse of digital tools affects organizational ostracism. This study examined the relationship between cyberbullying and organizational ostracism and the effects of remote working frequency on these two concepts. According to the research results conducted with 404 participants from 15 different sectors in Istanbul, exposure to employee cyberbullying is significantly related to organizational ostracism. Individualoriented cyberbullying, one of the two sub-dimensions of cyberbullying, has been found to affect organizational ostracism negatively. Job-oriented cyberbullying, the other sub-dimension of cyberbullying, has been found to impact organizational ostracism positively. In addition, it has been determined that the relationship between remote working with organizational ostracism and cyberbullying is not significant. According to the results of the research, it was concluded that being exposed to cyberbullying at work leads to exclusion from the organization.

Özet

Dijital araçların iş yapış süreçlerinde aktif bir şekilde kullanımı COVİD-19 pandemisiyle birlikte gelişerek daha önce görülmemiş oranlarda artış göstermektedir. Bu araçların yaygın bir şekilde kullanımı işyeri içerisinde gösterilen birçok davranışın dijital kanallara uyum sağlamasına ve dijital kanallar üzerinden gösterilmesine yol açmıştır. Bu araştırma ile dijital araçların kötüye kullanımının yol açabileceği durumlardan biri olan örgütsel dışlanmanın nasıl etkilediğinin test edilmesi amaçlanmaktadır. Bu çalışmada dijital zorbalığın örgütsel dışlanmayla ilişkisiyle, uzaktan çalışma gerçekleştirme sıklıklarının bu iki kavram üzerindeki etkileri incelenmiştir. İstanbul’da yer alan 15 farklı sektörden 404 katılımcıyla anket yoluyla gerçekleştirilen araştırmanın sonuçlarına göre çalışanların dijital zorbalığa maruz kalmasının örgütsel dışlanmayla anlamlı bir şekilde ilişkili olduğu, dijital zorbalığın iki alt boyutundan birey odaklı dijital zorbalığın örgütsel dışlanmayı negatif yönde, iş odaklı dijital zorbalığın ise örgütsel dışlanmayı pozitif yönde etki ettiği bulgulanmıştır. Ayrıca uzaktan çalışmanın örgütsel dışlanma ve dijital zorbalık ile ilişkilerinin anlamlı olmadığı tespit edilmiştir. Araştırmanın sonucuna göre işe yönelik dijital zorbalığa maruz kalmanın örgütten dışlanmışlığa yol açtığı sonucuna ulaşılmıştır.