Relationship with Regional Unemployment and Types of Crime in Turkey: Panel Data Approach

Türkiye’de Bölgesel İşsizlik ve Suç Türleri İlişkisi: Panel Veri Yaklaşımı

Abstract

In this study, using the 2009-2019 period data for 26 regions of Turkey, the relationship between unemployment and crime types was examined with a panel data approach. In addition, the crime model was analyzed in two categories as against property and life. According to the findings obtained from the analysis results, it was concluded that the relationship between unemployment and crime was positive in the direction of expectations. When evaluated in terms of different crime types, it was revealed that the most common crime type of unemployed individuals was theft, and the least type of crime was insult. When looking at the results of crimes against property and life, it was determined that the increase in unemployment by one thousand increases the crimes against property almost three times compared to crimes against life. In addition, it was determined that the increases in unemployment and divorce increase the tendency to crime, and the increases in income and education reduce the tendency to crime. Furthermore, unemployment, divorce, income, and education variables were all found to be more effective on crimes against property than crimes against life. Although many independent variables were used in the multiple regression model, it was determined that the most effective variable on crime was unemployment.

Özet

Bu çalışmada, Türkiye’nin 26 bölgesi için 2009-2019 dönemi verileri kullanılarak işsizlik ile suç türleri arasındaki ilişki panel veri yaklaşımıyla incelenmiştir. Ayrıca suç modeli mala karşı ve cana karşı olmak üzere iki kategori halinde de analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarından elde edilen bulgulara göre, işsizlik ile suç arasındaki ilişkinin beklentiler yönünde pozitif olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrı ayrı suç türleri açısından değerlendirildiğinde ise işsiz kalan bireylerin en fazla yöneldikleri suç türünün hırsızlık, en az yöneldikleri suç türünün ise hakaret suçu olduğu belirlenmiştir. Mala ve cana karşı suç türleri sonuçlarına bakıldığında da işsizlikteki bin kişilik artışın mala karşı suçları cana karşı suçlara göre yaklaşık üç kat artırdığı tespit edilmiştir. Ayrıca, işsizlik ve boşanmalardaki artışın suç eğilimini artırdığı; gelir ve eğitimdeki artışın ise suç eğilimini azalttığı tespit edilmiştir. İlaveten işsizlik, boşanma, gelir ve eğitim değişkenlerinin tamamının mala karşı suçlar üzerinde cana karşı suçlara göre daha fazla etkili olduğu görülmüştür. Her ne kadar çoklu regresyon modelinde birçok bağımsız değişken kullanılmış olsa da suç üzerinde en etkili olan değişkenin işsizlik olduğu tespit edilmiştir.