Intravenous iron saccharate in iron deficient haemodialysis patients receiving erythropoietin

Eritropoetin kullanan ve demir eksikliği olan hemodiyaliz hastalarında intravenöz demir sukroz tedavisi

Abstract

This study was undertaken to evaluate the safety and efficiency of intravenous iron saccharate in regular heamodialysis (HD) patients receiving erythropoietin and oral iron. 35 patients whom were iron deficient included in this study between February to August 1996. 30patients were receiving 12.000-8.000 unit erythropoietin per week before the study .5 patients began to have erythropoietin with intravenous iron treatment. All patients received iron saccharate 100 mgper dialysis intravenously as 5 or 10 doses. Mean serum iron level was 40.086 mcg/dl before the stifdy. It increased to 90.286 mcg/dl after treatment'(p< 0.0001) Mean serum iron binding capacity decreased from 464.69 mcg/dl to 354.23 mcg/dl (p< 0.0002). Mean transferrin saturation increased from 9.135% to 25.506 % (p< 0.0001). Meanferritin level was increased from 222.09 ngr/ml to 366.40 ngr/ml after the treatment (p< 0.0006). Mean hematocrit level was 26.2 % before the treatment. It reached to 28.6% after the treatment. (p< 0.001 ) After this iron treatment 14 patients (40 %) reached target hematocrit level (Hct 30 %) and so erythropoietin doses were decreased. We kept to investigate hematocrit levels, and 100 mg iron saccharete was given per two weeks. There wasn't any statistical changing of hematocrit levels. There were no adverse effects. In conclusion: In chronic heamodialysis patients who were receiving erythropoietin, iron deficiency could be treated by intravenous iron saccaharete safely and effectively. It is also economic because erythropoietin could be decreased.

Özet

Bu çalışma, düzenli hemodiyaliz programında olan ve oral demir almasına rağmen demir eksikliği bulunan hastalarda İntravenöz demir sukroz tedavisinin emniyet ve etkinliğini araştırmak amacı ile yapıldı. Bursa Devlet Hastanesinde bu özellikte olan 35 hasta 1996 yılının Şubat ile Ağustos tarihleri arasında çalışmaya alındı. 30 hasta çalışma öncesinde haftada 12.000-8.000' ü eritropoetin kullanıyordu. 5 hasta eritropoetin kullanmaya demir sukroz ile beraber başladı.Hastaların tümü her diyalizde 100 mg olacak şekilde 5 veya 10 doz demir sukroz aldılar. Tedavi öncesi ortalama demir düzeyi 40.086 mcg/dl iken tedavi sonrası 90.286 mcg/dryeyükseldi (p < 0.0001). Total demir bağlama düzeyi ise tedavi öncesi 464.69 mcg/dl iken tedavi sonrası 354.23 mcg/drye düştü (p< 0.0002). Transferrin Satürasyonu ise % 9.135 den % 25.506'ya yükseldi (p< 0.0001). Ferritin düzeyi tedavi öncesi 222.09 ngr/ml iken tedavi sonrası 366.40 ngr/ml'ye yükseldi (p< 0.0006). Hematokrit (Hct) düzeyleri ise tüm hastaların tedavi öncesi değeri ortalama %26.2 iken tedavi sonrası % 28.6 oldu (p< 0.001). 35 hastanın 14'ünde (%40 hastada) hedef Hct'e (%30) ulaşılınca kullanılan eritropoetin dozu düşürüldü. Bu hastaların Hct takipleri yapıldı. İdame olarak 15 günde bir 100 mg demir sukroz verildi. Eritropoetin dozunun azaltılmasına rağmen hematokrit değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir düşme görülmedi. .Hastalarda hiçbir y an etkiye rastlanmadı. Sonuç olarak eritropoetin kullanan kronik hemodiyaliz hastalarında demir eksikliği İntravenöz demir sukroz ile emniyetli ve etkin bir şekilde tedavi edilebilmektedir. Hastaların eritropoetin kullanımında azalma sağlanması bakımından ekonomik kazancı olan bir tedavidir.