Effectiveness of Nifedipine in Management of Preterm Labor

Özhan ÖZDEMİR, Niyazi KILIÇ, Oğuz YÜCEL, Hakan Cevdet BAŞER, Fadime DEMİRCAN, Fırat EKMEZ

Abstract

Objective: Our aim is to determine the effectiveness of nifedipine as a tocolytic in woman with pretermlabor and to determine the factors to prolong pregnancy. Material and Methods: 112 woman in 24-37 weeks gestation who were admitted to Suleymaniye BirthAnd Women Health Education And Research Hospital and hospitalized to take nifedipine as tocolyticfrom january 2007 to 2011 december were added to our study. Partisipants were diveded into twogroups according to their delay in timing of birth: Less than seven days and lonfer than seven days.These groups were compared on the basis of their demographical feature,nenotal and maternal follow- up results. Results: There were no statistically difference in between two groups for age, body mass index,gravidity, parity, cervical lenght at time of admission, Bishop score and the mean gestational age (p

Özet

Amaç: Preterm eylem tedavisinde tokolitik olarak nifedipin kullanılan hastaların sonuçları incelenereknifedipinin etkinliği ve doğumun geciktirilmesinde katkısı olabilecek faktörleri belirlemeyi amaçladık.Gereç ve Yöntemler: Çalısmaya Ocak 2007- Aralık 2011 tarihleri arasında Süleymaniye Doğum ve Ka- dın Hastalıkları Eğitim Hastanesinde preterm eylem tanısıyla hospitalize edilen ve nifedipin ile tokolitiktedavi alan, 24-37 haftalar arasındaki 112 gebe dahil edildi. Çalışmaya dahil edilen hastalar doğumungeciktirildiği gün sayısına göre 7 gün veya daha az geciktirilenler ve 7 günden daha fazla geciktirilenlerolmak üzere iki gruba ayrılarak her iki grup demografik özellikler ile perinatal, neonatal ve maternalsonuçlar açısından karşılaştırıldı. Bulgular: Her iki grup arasında yaş, vücut kitle indeksi, gravida, parite, başvuru anındaki servikal kanaluzunluğu, Bishop skoru, tanı anındaki ortalama gebelik haftaları açısından istatistiksel olarak anlam- lı farklılık gözlenmedi (p7 gün olangrupta, sezaryen doğum oranı istatistiksel olarak anlamlı derecede daha düşük olarak bulundu (%61,8& %34,6, p=0,008). Neonatal komplikasyonlar açısında gruplar karşılaştırıldığında 7 gün ve daha az do- ğumun geciktirildiği grupta respiratuar distres sendromu ve yoğun bakım ihtiyacı istatistiksel olarak an- lamlı derecede daha yüksek olarak tespit edildi (sırasıyla p=0,017; p=0,036). Sonuç: Ciddi maternal ve fetal yan etkilerinin olmaması ve oral kullanıma uygun olması nedeniyle to- kolitik olarak nifedipinlerin kullanımı giderek artmıştır. Ancak nifedipinlerin etkinliğine yönelik yeterliplasebo kontrollü klinik çalışmalar ve ideal rejim bulunmamaktadır.