Economic Development in Turkey and South Korea: A Comparative Analysis

Güney Kore ve Türkiye’de İktisadi Gelişme: Karşılaştırmalı Bir Çözümleme

Abstract

An interesting question in comparative economic development is why Turkey fell behind South Korea even though she had better development prospects in 1960. The existing literature offers some illuminating narratives of the most plausible reasons, but only a few papers have identified the microeconomic foundations of the relative underperfor- mance of the Turkish economy. This paper constructs and analyzes two-sector catching up models to find contrasts between Turkey and South Korea. The results, which follow from data-based calibrations, indicate the following: with respect to initial conditions and values of structural parameters, both economies have advantages and disadvantages. The most significant contrast, however, is the huge difference in how efficiently the two countries adopt frontier technologies. While the South Korean economy operates with an efficiency level very close to its upper bound of 100%, Turkey is located at the other end of the spectrum with an efficiency level of less than 1%. Counterfactual experiments confirm the dominant role of this efficiency parameter against initial conditions and other structural parameters. An extended analysis indicates that human capital differences can only partially explain the large difference in efficiency levels

Özet

1960’da daha iyi gelişme beklentilerine sahip olan Türkiye’nin neden Güney Kore’nin gerisine düştüğü, karşılaştırmalı iktisadi gelişmedeki ilginç bir sorudur. Var olan yazın, en akla yatkın bazı nedenlerin aydınlatıcı anlatılarını sunmaktadır, ancak sadece birkaç makale Türkiye ekonomisinin göreli olarak düşük performansının mikroiktisadi temellerini belirlemiştir. Bu makale, Türkiye ve Güney Kore arasındaki zıtlıkları bulmak için, iki sektörlü yakalama modelleri kurmakta ve çözümlemektedir. Veri temelli ölçümlemeler ile ulaşılan sonuçlar şunlardır: başlangıç koşulları ve yapısal katsayıların değerleri bakımından, her iki ülkenin de avantajları ve dezavantajları vardır. Ancak en önemli zıtlık, ülkelerin ileri teknolojileri adapte etmekteki etkinlik düzeyleri arasında bulunan devasa farklılıktır. Güney Kore ekonomisi %100’lük üst sınıra çok yakın bir etkinlik düzeyi ile çalışırken, Türkiye %1’den daha düşük olan bir etkinlik düzeyi ile spektrumun diğer ucunda yer almaktadır. Karşıolgusal deneyler, bu etkinlik katsayısının, başlangıç koşulları ve diğer yapısal katsayılara karşı olan baskın rolünü doğrulamaktadır. Genişletilmiş bir çözümleme, beşeri sermaye farklarının, etkinlik düzeylerindeki büyük farkı ancak kısmen açıklayabildiğine işaret etmektedir.