The Life and Works of Muhammad b. Ahmad at-Tarsû sî

Abstract

Muhammad b. Ahmad at-Tarsûsî is an Ottoman scholar who lived in Tarsus between the second half of the 17th century and the first half of the 18th century when Ottoman Empire started its regression period. After being educated by his father Ahmad Efendi he went some cities and regions such as Damascus, Hijaz and İstanbul for his education. After then he settled down Tarsus and worked in the position of muftiate after his father’s and stayed in this position until his death. His teachers are some of scholars of that time such as Vanî Mehmet Efendi, Muhammad b. Ali al-Kâmilî, Ahmad b. Muhammad al-Kushashî. Tarsûsî wrote mor then thirty works in the field of tafsir, fiqh, hadith, kalam, philosophy, logic, astronomy. Hâşiya alâ Mirât al-Usûl, Anmuzaj al-Ulûm, Miftâh li-Hulâsat al-Miftâh are some of his works. He passed away in 1145/1732.

Özet

Muhammed b. Ahmed et-Tarsûsî, 17. yüzyılın ikinci yarısı ile 18. yüzyılın birinciyarısında Osmanlı Devleti’nin artık gerileme dönemine girdiği dönemde Tarsus’tayaşamış olan bir Osmanlı âlimidir. İlk Öğrenimini babası Ahmed Efendi’den aldıktansonra ilim tahsili için Şam, Hicaz ve İstanbul gibi bölgeleri ve şehirleri dolaşmıştır.Daha sonra Tarsus’a yerleşen müellif babasından boşalan müftülük makamınageçerek ölümüne dek bu makamda kalmıştır. Hocaları arasında Vanî MehmedEfendi, Muhammed b. Alî el-Kâmilî, Ahmed b. Muhammed el-Kuşâşî gibi devrinâlimleri yer almaktadır. Tefsir, fıkıh, hadis, kelam, felsefe, mantık, astronomi gibibirçok ilim dalında otuzu aşkın eser yazan Tarsûsî’nin önemli eserleri arasındaHâşiye ‘alâ Mir’âti’l-usûl, Enmûzecü’l-’ulûm, Miftâh li-Hulâsati’l-Miftâh gibi eserler yeralmaktadır. Müellif 1145/1732 yılında Tarsus’ta vefat etmiştir.