A Study of the Relationship between Meezan and Mawzoun in Arabic Language Terminology

Abstract

Mîzân and mevzûn are one of the most important topics in Arabic language terminology. As a matter of fact, what kind of meaning the words mean and from which chapter they come from can be easily understood thanks to the relationship between mîzân and mevzûn. The basic mission undertaken by mîzân and mevzûn in words is accepted as equivalent to the language rules that contribute to the correct reading of the sentence in the science of nahiv. Because the main purpose of linguists to refer to mîzân and mevzûn is to help any word to be read and understood correctly. Because it has a wide meaning capacity, فعل is preferred by linguists. Although there is a general harmony between Mîzân and mevzûn, in some cases, inconsistencies are also encountered. Since the pattern determined for Mîzân has three letters, it is formed by adding letters to the end of the rhythm of words other than sulasî. Sometimes, the kalb-i mekân appears in words due to the relations between mîzân and mevzûn. The infinitive of the existence of kalb-i mekân in a word can be understood by factors such as the fact that it does not occur even though there are reasons that require the verb, and that it is used in a rhythm that does not recognize a word.

Özet

Mîzân ve mevzûn, Arap dili terminolojisindeki en önemli konulardan biridir. Nitekim kelimelerin ne tür bir anlam ifade ettiği ve hangi babdan geldiği mîzân ve mevzûn arasındaki ilişki sayesinde rahatlıkla anlaşılabilmektedir. Kelimelerde mîzân ve mevzûnun üstlendiği temel misyon nahiv ilminde cümlenin doğru bir şekilde okunmasına katkı sağlayan dil kurallarına eş değer kabul edilmektedir. Zira dilcilerin mîzân ve mevzûna başvurmalarındaki asıl amaç herhangi bir kelimenin doğru bir şekilde okunmasına ve anlaşılmasına yardımcı olmaktır. Geniş bir anlam kapasitesine sahip olması nedeniyle dilciler tarafından فعل kalıbı tercih edilmiştir. Mîzân ile mevzûn arasında genel anlamda bir uyum olsa da bazı durumlarda uyumsuzluklara da rastlanmaktadır. Mîzân için belirlenen kalıp üç harfli olduğundan sülasî dışındaki kelimelerin vezninin sonuna harfler eklenerek oluşturulmaktadır. Kelimelerde mîzân ve mevzûn arasındaki ilişkilerden dolayı kimi zaman kalb-i mekân ortaya çıkmaktadır. Herhangi bir kelimede kalb-i mekânın varlığı türediği masdarı, i‘lâlı gerektirecek sebepler mevcut olmasına rağmen gerçekleşmemesi ve bir kelimeyi tanımayan vezinde kullanılması gibi etkenlerle anlaşılabilmektedir.