THE MARRIAGE OF SMALLS IN THE OTTOMAN PRACTICES AND MARRİAGE WİTHOUT THE PARENTS

OSMANLI UYGULAMALARI IŞIĞINDA KÜÇÜKLERİN EVLENDİRİLMESİ VE VELİ İZİNSİZ NİKÂH

Abstract

The marriage of minors by their parents has been recognized by most Islamic jurists. Unlike the others, the Hanafi sect imams kept the boundaries of these parents very wide, but they decided to prevent the negativity of the children by recognizing the choice of adolescence. This was also the case in the Ottoman Empire based on the Hanafi sect. However, the issue of the legitimacy of the marriage of minors, in other words, the issue of marriage is a matter that is discussed and discussed by contemporary Islamic jurists. However, in the studies on the subject, it is hardly mentioned how this view is adopted and applied by Islamic societies. In this study, it has been tried to reach some determinations about whether the marriage of minors and parental unauthorized matter are common in Islamic society within the framework of practices. However, due to the Ottoman period, the records of the applications in the Ottoman period were focused on the applications. Although Adana documents are used as the main source, data from some maritime books belonging to different regions of the Ottoman Empire have been used. In addition, the article about the marriage of minors in the Family Law Decree and the criticisms against this article were compared with the findings. Thus, in this study, it was aimed to draw a general framework about what the size of the practices related to marrying minors in the Ottoman society until the year 1917, when the decree was written…

Özet

Küçüklerin velileri tarafından evlendirilmesi İslam hukukçuların çoğu tarafındanmuteber kabul edilmiştir. Diğerlerinin aksine Hanefî fakihler velilerin sınırınıçok geniş tutmuşlar, bununla birlikte küçüklere buluğ muhayyerliği hakkıtanıyarak oluşabilecek olumsuzlukları önleme yoluna gitmişlerdir. Hanefîmezhebini esas alan Osmanlı Devleti’nde de uygulama bu yönde olmuştur. Öteyandan küçüklerin evlendirilmesinin meşruiyeti konusu, diğer bir tabirleevlenmede velâyet konusu, günümüz İslâm hukukçuları tarafından tartışılan vegüncelliğini koruyan bir meseledir. Ne var ki konuyla ilgili yapılan çalışmalardabu görüşün İslâm toplumları tarafından ne derece benimsendiğine veuygulandığına pek değinilmez. Bu çalışmada, küçüklerin evlendirilmesi ve veliizinsiz nikâh konusu, tarihî bir vakıa olarak ele alınmış olup uygulamalarçerçevesinde İslam toplumunda yaygın olup olmadığına dair bazı tespitlereulaşılmaya çalışılmıştır. Ancak uygulamaların ne yönde cereyan ettiğini gösterenkayıtların Osmanlı dönemine ait olması nedeniyle Osmanlı dönemine aituygulamalara odaklanılmıştır. Çalışmada XVIII. yüzyıl Adana şer‘iyye sicilleritemel kaynak olarak kullanılmakla birlikte Osmanlı’nın farklı bölgelerine ait bazıevlilik defterlerindeki veriler de yeri geldikçe kullanılmıştır. Ayrıca Hukûk-ı AileKararnamesi’ndeki küçüklerin evlendirilmesi ile ilgili madde ve bu maddeyeyönelik eleştiriler de tespit edilen bulgularla karşılaştırılmıştır. Böylece sözkonusu araştırmada XVIII. yüzyılın başlarından kararnâmenin yazıldığı tariholan 1917 yılına kadar Osmanlı toplumunda küçüklerin evlendirilmesiyle ilgiliuygulamaların boyutunun ne olduğuna dair genel bir çerçeve çizilmesihedeflenmiştir.