THE RELATIONSHIP BETWEEN I’RAB AND CONTEXT IN THE INTERPRETATION OF THE QUR’AN

Abstract

Different studies have been conducted from an early period onwards for the correct understanding of the Quran. In addition to riwayah (narration-based),dirayah (opinion-based), fiqh-oriented, kalam-oriented, and ishaari tafsirs, there were tafsirs that focused on issues of balaghah (eloquence of the Quran), grammar, and i’rab. However, some of the literary-oriented tafsirs and i’rab oriented tafsirs that are examined in the present study failed to pay sufficient attention to context, which plays an important role in identifying the correct version of i’rab and the corresponsing operator (‘amil), even though they discussed the different grammatically possible i’rab versions and the operators that would give rise to them. Therefore, the present study aims to demonstrate the important role played by the context and the operator responsible for a specific i’rab version in achieving and presenting a correct understanding of the Quran, by focusing on sample verses. The study also examines other textual elements related to the context -such as the intent of the speaker, rules of grammar, particles, and omitting, postponing or moving forward parts of the text-, and the role they play in selecting from among the multiple grammatically possible operators and identifying the correct version of i’rab. It also discusses whether i’rab comes first and gives rise to meaning, or vice versa. Following a methodology based on collecting data on i’rab and context from classical and contemporary sources and making inferences based on an analysis of these data, the study concludes that context plays a critical role in identifying the correct operator and thus i’rab.

Özet

İlk günden itibaren Kur’ân-ı Kerim’in doğru anlaşılması hususunda birbirindenfarklı çalışmaların yapıldığı görülmektedir. Rivâyet, dirâyet, fıkıh, kelâm ve işarîtefsirlerin yanında belâgat, nahiv ve i‘râb ağırlıklı tefsirlerin de varlığına şahitolunmaktadır. Ancak çalışmamıza konu edindiğimiz Kur’ân’ın edebi yönüneağırlık veren bir kısım tefsir ve İ‘râbu’l-Kur’ân kitaplarında bir âyette yer alankelime veya cümle ile ilgili birbirinden farklı i‘râb vecihlerinden ve bunlarıoluşturan âmillerden bahsedilmesine rağmen doğru olan i‘râb vechinin ve âmilintespitinde önemli bir etkinliğe sahip olan bağlamın üzerinde yeteri kadardurulmamıştır. Bundan dolayı bu makalede, Kur’ân-ı Kerim’in anlaşılmasında vemuhatap kitleye doğru takdim edilmesinde âyetlerin bağlamının etkinliğinin vei‘râbı meydana getiren âmilin, örnek âyetler üzerinden doğru bir şekilde tespitedilerek ortaya konulması hedeflenmiştir. Aynı şekilde bağlamla irtibatı olduğuanlaşılan konuşmacının maksadının, dilbilgisi kurallarının, metinde gerçekleşenhaziflerin, takdim ve te’hirlerin ve edatların, seçilen örnek âyetlerin i‘râbvecihlerinden ve muhtemel âmillerden hangisinin doğru olduğu hususundakietkileri irdelenmiştir. Buna bağlı olarak mananın anlaşılmasında i‘râb mietkindir yoksa anlam mı i‘râbın ortaya çıkarılmasında etkin olduğu konusutartışılmıştır. Ayrıca klasik ve çağdaş kaynaklardan i‘râb ve bağlamla ilişkiliverileri elde etme, bu verilerin analizlerini yaparak bir sonuca varma şeklindetakip edilen yöntem neticesinde, bağlamın i‘râbın ve âmilin tayin edilmesindeetkin olduğu anlaşılmıştır.