Clinical-histopathological Features of Paratesticular Masses and Factors Affecting Survival: Single Center Experience

Paratestiküler Kitlelerin Klinik-histopatolojik Özellikleri ve Sağkalıma Etki Eden Faktörler: Tek Merkez Deneyimi

Abstract

Objective: As paratesticular masses constitute 2-3% of all scrotal and inguinal masses, published cases in the literature are limited. We aimed to present our experiences of nine cases which we have treated and followed up in our department.Methods: Between January 2013 and February 2017, weretrospectively analyzed the data of nine patients with paratesticular mass in our department.Results: Seven (77.8%) patients presented with scrotal mass or swelling, while two (22.2%) patients had swelling in the inguinal region. Histological types of malign tumors were rhabdomyosarcoma [(RMS), 2 cases, 22.3%)], liposarcoma [(LPS), 1 case, 11.1%)], leiomyosarcoma [(LMS), 1 case, 11.1%)] and malignant fibrous histiocytoma [(MFH), 1 case,11.1%)]. Bening tumors were fibroma(1 case, 11.1%), adenomatoid tumor (1 case, 11.1%), cystadenoma (1 case, 11.1%) and inflammatory myofibroblastic tumor (1 case, 11.1%). During median 23.5 (4-62) months of follow-up of paratesticular sarcomas, the rates of recurrence-free and progressionfree survival were 60%, overall survival rate was 60%. LMS and MFH had poor prognosis. No recurrence or progression wasobserved in the follow-up of LPS and RMS. Among them, LPS had the best prognosis.The disease-free survival was 100% at the median 49 (36-64) months follow-up of four benign masses without any need for adjuvant treatment. According to FNCLCC Classification, times of local recurrence-free survival and overall survival in grade II sarcomas were significantly higher than those with grade III (p=0.039).Conclusion: It is difficult to differentiate clinically benign paratesticular masses from sarcomas. LPS has better prognosis and high-grade sarcomas have poor prognosis. If adjuvant treatments are not added, local recurrence or progression may be observed in a short time.

Özet

Amaç: Paratestiküler kitleler, tüm skrotal ve inguinal kitlelerin %2-3 gibi oldukça az bir kısmını oluşturduğundan, literatürde bildirilmiş olgular kısıtlıdır. Kliniğimizde paratestiküler kitle nedeniyle takip ve tedavisini gerçekleştirdiğimiz dokuz olguya ait deneyimlerimizi sunmayı amaçladık. Yöntemler: Ocak 2013-Şubat 2017 arasında, kliniğimizde paratestiküler kitle nedeniyle takip ve tedavi ettiğimiz 3-72 yaş arasındaki dokuz olgunun verilerini, postoperatif takip sürecindeki bulgularını retrospektif olarak inceledik. Bulgular: Yedi (%77,8) olgu skrotal kitle, şişlik yakınması ile başvururken, iki (%22,2) hasta inguinal bölgede şişlik nedeniyle başvurdu. Patolojik tanısı malign gelen tümörlerin histolojik tipleri rabdomyosarkom [(RMS), 2 olgu, %22,3)], liposarkom [(LPS), 1 olgu, %11,1)], [leiomyosarkom (LMS), 1 olgu,%11,1)] ve malign fibröz histiyostom [(MFH), 1 olgu, %11,1)] idi. Benign patolojili tümörler ise, fibroma (1 olgu, %11,1), adenomatoid tümör (1 olgu,%11,1), kistadenom (1 olgu, %11,1) ve enflamatuvar miyofibroblastik tümör (1 olgu, %11,1) olarak saptandı. Beş sarkom olgusunun medyan 23,5 (4-62) aylık takibinde nükssüz ve progresyonsuz sağkalım oranı %60 iken, genel sağkalım oranı %60 idi. Bu beş olgudan en kötü prognozlu olanlar LMS ve MFH’idi. LPS ile RMS olgularının takibinde nüks ve progresyon gözlenmezken, en iyi prognoz LPS’ye aitti. Adjuvan tedavi gereksinimi olmayan dört benign kitlenin median 49 (36-64) aylık takibinde hastalıksız sağkalım %100’dü. FNCLCC sınıflandırması’na göre derece 2 sarkomlarda lokal nükssüz sağkalım ve genel sağkalım süreleri, derece 3’e göre anlamlı olarak daha fazla saptandı (p=0,039). Sonuç: Benign paratestiküler kitleleri, sarkomlardan klinik olarak ayırt etmek zordur. Paratestiküler sarkomlarda histolojik alt tipler içerisinde LPS daha iyi prognoza sahiptir. Yüksek dereceli sarkomların prognozu daha kötüdür. Adjuvan tedaviler eklenmezse, kısa sürede lokal nüks veya progresyon gözlenebilmektedir.