Medical Education in Epidemic and Disaster Situations

Abstract

There is no standard practice for the sustainability of medicaleducation in epidemics such as Covid-19 and disasters affectingsociety. Synchronous or asynchronous trainings have been carriedout in some of universities and colleges that have distance educationtechnical infrastructure, during the Covid-19 pandemic. If everystudent has access to information technologies and the skills of theinstructors who will prepare and deliver the training increase theirability to use information technologies, there is no problem in theimplementation and maintenance of theoretical lessons. Duringthe Covid-19 pandemic, we had to go to distance education,which we had not yet implemented at Bezmialem Vakıf UniversityFaculty of Medicine. During this period, we applied asynchronousand synchronous education models (mixed model) for theoreticallessons. However, the fact that practical and internship applicationswere carried out by distance education - although videos aboutskills and practices were shot and uploaded to the system - it wasnot possible to replace the formal education. Distance education isinevitable for the continuity of education in epidemic and disastersituations. However, after the epidemic and disaster situations havepassed, practical and internship practices should be carried outas much as possible in addition to distance education in medicaleducation. In normal times, distance education can only be usedto support formal education in medical education. As a resultof all these evaluations and experiences we gained in the Covid19 pandemic, we think that synchronous/synchronous distanceeducation applications will improve over time and contribute tomedical education.

Özet

Covid-19 gibi salgın hastalık durumlarında ve toplumu etkileyen afetlerde tıp eğitiminin sürdürülebilirliğine yönelik standart bir uygulama bulunmamaktadır. Yaşadığımız Covid-19 salgınında uzaktan eğitim alt yapıları bulunan bazı yüksek öğretim kurumlarında senkron/eş zamanlı ya da asenkron/eş zamanlı olmayan eğitimler yapılabilmiştir. Her öğrencinin bilgi teknolojilere erişimi sağlandığı ve eğitimi hazırlayacak ve sunacak eğitmenlerin bilgi teknolojilerini kullanma becerileri arttığı takdirde özellikle teorik dersler için uygulanması ve sürdürülmesinde bir sorun bulunmamaktadır. Covid-19 salgını döneminde Bezmialem Vakıf Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde henüz o zamana kadar uygulamadığımız uzaktan eğitime geçmek zorunda kaldık. Bu sürede teorik dersler için asenkron ve senkron eğitim modellerini birlikte (karma model) uyguladık. Ancak pratik ve staj uygulamalarının uzaktan eğitimle yapılmasınınher ne kadar beceri ve pratiklere yönelik videolar çekilip sisteme yüklenmiş olsa da -örgün eğitimin yerine geçmesi mümkün değildi. Uzaktan eğitim salgın, afet durumlarında eğitimin devamlılığı için kaçınılmazdır. Ancak salgın, afet durumları geçtikten sonra tıp eğitiminde uzaktan eğitime ek olarak pratik ve staj uygulamalarının mümkün olduğunca gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Normal zamanlarda da, tıp eğitiminde uzaktan eğitim ancak örgün eğitime destek olarak kullanılabilir. Bütün bu değerlendirmelerimiz ve Covid-19 salgınında kazandığımız deneyimler sonucu senkron/ senkron uzaktan eğitim uygulamalarının zaman içinde daha gelişeceği ve tıp eğitimine katkı sağlayacağını düşünüyoruz.