Reconstructions of spring precipitation using dendrochronological methods in Southwestern Anatolian Region

Dendrokronolojik yöntemle Güneybatı Anadolu Bölgesi' nde geçmişe yönelik ilkbahar yağış miktarlarının tespiti

Abstract

This research was carried out in Southwest Anatolian Region and two reconstructions of spring (May-June) precipitation were developed. The first reconstruction (1776-1998) was developed from principal components of nine chronologies of Cedrus Ubani A. Rich.., Juniperus excelsa Bieb., Pinus brutia Ten., and Pinus nigra Arnold.. The second reconstruction (1339— 1998) was derived from principal components of three J. excelsa Bieb. chronologies. The statistics of both reconstructions. indicate reasonably accurate reconstruction of spring precipitation for Southwest Anatolia, and show clear evidence,of multi-year to decadal variations in spring precipitation. The longest period of reconstructed spring drought, defined as consecutive years with less than 80%.of normal May-June precipitation, was 4 years (1476-1479). Only one drought event, of this duration has occurred during the last six centuries. Monte Carlo analysis indicates a less than 11% probability that Southwest Anatolia has experienced spring drought longer than 6 years in the past 660 years. The longest reconstructed wet period, defined as consecutive years with more than 120% of normal May-June precipitation, was 4 years (1532-1535). The absence of extended spring drought during the 16th and 17th centuries and the occurrence of extended wet spring periods during these centuries suggest a possible regime shift in climate.

Özet

Bu araştırma Güneybatı Anadolu bölgesinde yürütülmüş olup, mayıs-haziran toplam yağış miktarı için iki kestirim geliştirilmiştir. Birincisi 1776-1998 dönemi için ve sedir, karaçam, ardıç ve kızılcamdan elde edilmiş olan toplam dokuz kronolojinin temel bileşenlerinden faydalanilarak geliştirilmiş, ikincisi ise üç ardıç kronolojisinin temel bileşenlerine dayalı olarak 1339-1998 dönemi için geliştirilmiştir. Her iki kestirimin istatistikleri yeterli düzeyde anlamlı bulunmuş ve bu kestirimlerin söz konusu bölge için, geçmişte yaşanmış ilkbahar kuraklık ve nemli periyotlarının tespitinde kullanılabileceğini göstermiştir. Elde edilen bulgulara göre, son altı yüzyıl içinde, mayıs-hâziran toplam yağışının uzun yıllar ortalamasının % 80'ninin altı olarak tanımlanabilecek kurak yılların en uzun periyodunun 1476-1479 yılları arasında 4 yıl olarak gerçekleştiği anlaşılmıştır. Ayrıca elde edilen verilere dayalı olarak yürütülen Monte Carlo Simülasyonuna göre; son 660 yıl içinde 6 yıldan daha uzun kuraklık periyodunun yaşanmış olma olasılığının % 11 den daha düşük olduğu anlaşılmıştır. Yine, mayıs-haziran ortalama yağışının % 120'sinin üzerinde yağışa sahip olan periyotlar olarak tanımlanabilecek nemli periyotların da, en uzununun 1532-1535 yılları arasında 4 yıl olarak gerçekleştiği anlaşılmıştır. 16. ve 17. yüzyıllarda uzun kurak periyotlarının olmaması, buna karşılık uzun nemli periyotların bulunuyor olması, bu dönemlerde bu bölgede muhtemel bir iklim değişikliğinin yaşanmış olduğuna işaret etmektedir.