Self-Efficacy Beliefs and Self-Regulated Learning Strategies of Preparatory School Students and Their Relation with Language Proficiency Levels

Hazırlık Sınıfı Öğrencilerinin Öz-Yeterlik İnançları ve Öz-Düzenlemeli Öğrenme Stratejileri ve Bunların Dil Yeterlilikleri ile İlişkisi

Abstract

The main purpose of this study is to uncover preparatory school students’ selfefficacy beliefs and self-regulated strategy use in different proficiency levels. In accordance with this, this study aims to find out the relation between self-efficacy beliefs of students and their use of SRL strategies, and figure out to what extent selfefficacy beliefs, SLR strategies use of students and sex can predict their proficiency level. The study was conducted at a private university in Ankara in the academic year 2017-2018. The participants are all preparatory class students with A2 (n=35), B1 (n=27) and B2 (n=30) level of proficiency in English as an L2 and were recruited by convenience sampling method. Data of the study were collected through two questionnaires involving Likert type items. The findings of the study revealed that there was a significant difference for listening and writing efficacy of participants between A2 and B2 level. Also, there is a significant positive correlation at moderate level between self-efficacy beliefs and SRL strategies use of participants regardless of their proficiency level. The current study has some implications for L2 language education especially in higher education such as including self-efficacy and SRL strategies into their curriculum.

Özet

Bu çalışmanın amacı, üniversite hazırlık sınıfı öğrencilerinin farklı yeterlik düzeylerinde öz-yeterlik inançlarını ve öz-düzenlemeli strateji kullanımını ortaya çıkarmaktır. Buna uygun olarak, bu çalışma öğrencilerin öz-yeterlik inançları ve Öz düzenlemeli öğrenme (ÖDÖ) stratejilerinin kullanımı arasındaki ilişkiyi keşfetmeyi ve öz-yeterlik inançlarının, öğrencilerin ÖDÖ stratejileri kullanımının ve cinsiyetin yeterlik düzeylerini ne derecede yordayabildiğini bulabilmeyi amaçlamaktadır. Çalışma, 2017-2018 eğitim-öğretim yılında Ankara’daki özel bir üniversitede yürütülmüştür. Katılımcıların hepsi İngilizceyi ikinci dil olarak öğrenen A2(n=35), B1(n=27) ve B2(n=30) yeterlik seviyeli hazırlık sınıfı öğrencileridir ve uygun örneklem yöntemiyle seçilmişlerdir. Çalışmanın verileri 2 adet Likert tipi ölçekle toplanmıştır. Çalışmadan elde edilen bulgular, A2 ve B2 seviyesi arasındaki katılımcıların dinleme ve yazma becerileri arasında anlamlı bir fark olduğunu ortaya çıkardı. Çalışmanın sonuçları, yeterlik seviyelerine bakmaksızın katılımcıların özyeterlik inançları ve ÖDÖ stratejileri arasında orta düzeyde anlamlı bir olumlu ilişki olduğunu ortaya koydu. Mevcut çalışmanın, öz-yeterlik ve ÖDÖ stratejilerini müfredata dâhil etme gibi özellikle yükseköğrenimdeki ikinci yabancı dil eğitimi için bazı çıkarımları vardır.