Evaluation of Etiologic Factors andElectrophysiologic Findings in Patients withPeroneal Neuropathy

Peroneal Nöropatisi Olan Hastalarda Etiyolojik Faktörlerin ve Elektrofizyolojik Bulguların Değerlendirilmesi

Abstract

Objective: Peroneal neuropathy is the most common entrapmentmononeuropathy in the lower extremity. The common site of injuryis around the fibular head where the nerve becomes superficial.Compressive pathologies are the most frequently seen etiologies. Thetreatment plan is designed according to the etiology. Electrophysiologicinvestigations are accepted as the gold standard for the diagnosis ofperoneal neuropathy. In this study, we aimed to evaluate the etiologicfactors and electrodiagnostic findings in peroneal neuropathy. Method: We retrospectively analyzed the etiological and electrodiagnostictest findings of patients with clinical features compatible with peronealneuropathy, who presented to the Electromyography Laboratoryof İstanbul Medipol University Hospital between January 2016 andDecember 2019. Patients with polyneuropathy or a disease that maycause polyneuropathy such as diabetes mellitus, those with lumbosacralradiculopathy or plexopathy, and those with neurodegenerative diseaseswere excluded. Results: A total of 30 patients with clinical features compatible withperoneal neuropathy (19 males, 11 females, median age 30 years; range21 to 66) were enrolled in the study. Four (13.3%) patients had a comorbiddisease. The median duration (minimum-maximum) of the symptoms was20.5 (2-140) weeks. The affected side of the peroneal nerve was 43.3%right, 43.3% left, and 13.3% bilateral. The common cause of peroneal nerveinjuries was due to compression (40%). Potential causes of compressionin five out of 12 cases were iatrogenic. Weight loss was found in 10%of patients and one patient (3.3%) had a history of a recurrent ganglioncyst. Approximately 23% of lesions were due to traction injury and 23% of cases were idiopathic. According to electrophysiologic investigations,16 cases were predominantly demyelinating without axonal injury. Theaxonal injury was detected in the remaining 14 cases (%46.6) and half ofthe cases with axonal injury were accompanied by demyelinating injury.Six cases had mild, 3 cases had severe, and 5 cases had a total axonalinjury.Conclusion: Compression is the most commonly seen etiologicalfactor in peroneal neuropathy. Electrophysiologic investigations play asignificant role in the differential diagnosis, prognosis, management plan,and follow-up of recovery. Further detailed studies are needed to clarifythe relationship between electrophysiologic findings and prognosis toform an algorithm for the treatment and follow-up.

Özet

Amaç: Peroneal nöropati, alt ekstremitede en sık görülen tuzakmononöropatidir. Yaygın yaralanma bölgesi, sinirin yüzeysel olduğu fibulabaşındadır. En sık görülen etiyolojiler kompresif patolojilerdir. Tedaviplanı etiyolojiye göre tasarlanır. Elektrofizyolojik incelemeler peronealnöropati tanısında altın standart olarak kabul edilmektedir. Bu çalışmadaperoneal nöropatide etiyolojik faktörleri ve elektrodiagnostik bulgularıdeğerlendirmeyi amaçladık. Yöntem: İstanbul Medipol Üniversite Hastanesi ElektromiyografiLaboratuvarı’na Ocak 2016-Aralık 2019 tarihleri arasında başvuranperoneal nöropati ile uyumlu klinik özellikleri olan hastaların etiyolojikve elektrodiagnostik test bulgularını retrospektif olarak inceledik.Polinöropatili veya diabetes mellitus gibi polinöropatiye neden olabilecekbir hastalığı olan hastalar, lumbosakral radikülopati veya pleksopatisiolanlar ve nörodejeneratif hastalığı olanlar çalışma dışı bırakıldı. Bulgular: Çalışmaya peroneal nöropati ile uyumlu klinik özelliklere sahip30 hasta (19 erkek, 11 kadın, medyan yaş 30 yıl, 21-66 aralıkta) alındı.Dört (%13,3) hastada ek hastalık vardı. Medyan (minimum-maksimum)semptom süresi 20,5 (2-140) haftaydı. Peroneal sinirin etkilenen tarafı%43,3 sağ, %43,3 sol ve %13,3 bilateral idi. Peroneal sinir yaralanmalarınınen sık nedeni kompresyona bağlıydı (%40). On iki olgudan beşinin olasıkompresyon nedenleri iyatrojenikti. Hastaların %10’unda kilo kaybısaptandı ve bir hastada (%3,3) tekrarlayan ganglion kisti öyküsü vardı.Lezyonların yaklaşık %23’ü traksiyon yaralanmasına bağlıydı ve olguların%23’ü idiyopatikti. Elektrofizyolojik incelemelere göre, 16 olgu ağırlıklıolarak aksonal yaralanma olmaksızın demiyelinizan idi. Kalan 14 olguda(%46,6) aksonal yaralanma saptandı ve aksonal yaralanmalı olguların yarısına demiyelinizan yaralanma eşlik etti. Altı olguda hafif, 3 olguda ağırve 5 olguda total aksonal yaralanma vardı. Sonuç: Kompresyon, peroneal nöropatide en sık görülen etiyolojikfaktördür. Elektrofizyolojik araştırmalar ayırıcı tanıda, prognoz, tedaviplanı ve iyileşmenin takibinde anahtar rol oynar. Tedavi ve takip için biralgoritma oluşturmak için elektrofizyolojik bulgular ile prognoz arasındakiilişkiyi netleştiren daha detaylı çalışmalara ihtiyaç vardır.