The effect of different recipient synchronisation protocols on pregnancy rates in cryopreserved embryo transferred cows

Dondurulmuş sığır embriyolarının transferinden elde edilen gebelik oranı üzerine taşıyıcı senkronizasyon protokolünün etkisi

Abstract

The aim of this study was to compare the effect of different oestrus synchronisation protocols on pregnancy rates in cryopreserved-thawed embryo transferred cows. For this purpose, the recipient animals’ oestruses (n=50) were synchronised with two different synchronisation protocols. In the first group (Prostaglandin F2 alpha (PG) group, n=24), two intramuscular administrations of 500 μg of cloprostenol were performed at 11-day interval. In the second group (implant group, n=14), an ear implant containing 3 mg norgestomet was inserted subcutaneously in the ear of each cow for 10 days. In addition, intramuscular form of 3 mg norgestomet+5 mg oestradiol valerate was admistrated at the same time. On d 9, 500 μg of cloprostenol (PG) was administered intramuscularly. In the third group (Control, n=12), cows exhibiting spontaneous oestrus were included in the study. After synchronisation, embryos were transferred into the uterine horn ipsilateral to the corpus luteum by epidural anesthesia on d 7 (oestrus= d 0). Pregnancy detection was performed on d 30, 60 and 90 after oestrus. Pregnancy rates were 66.6%, 64.3% and 33.3% on d 30 in groups PG, Implant and control, respectively. Embryonic losses were detected only between d 30 and 60 in PG group (n=4) and Implant group (n=2). There was no significant difference for pregnancy rates between groups. In conclusion, higher pregnancy rates were obtained in synchronised cows than in controls, and there was no significant difference between synchronisation groups.

Özet

Bu çalışmada, dondurulmuş-çözündürülmüş embriyo transfer edilen ineklerde gebelik oranı üzerine farklı östrüs senkronizasyon yöntemlerinin etkilerinin karşılaştırılması amaçlandı. Bu amaçla taşıyıcıların östrüsleri (n=50) iki farklı yöntemle senkronize edildi. Birinci gruptaki (PG grubu, n=24) taşıyıcılara 11 gün ara ile 500 $mu$g cloprostenol kas içi yolla uygulandı. İkinci gruptaki (İmplant grubu, n=14) taşıyıcıların kulak derisi altına 10 gün süreyle 3 mg norgestomet içeren implant yerleştirildi. Bununla birlikte aynı zamanda 3 mg norgestomet+5 mg östradiol valerate kas içi uygulandı. Uygulamanın 9. gününde 500 $mu$g cloprostenol kas içi enjekte edildi. Spontan östrüs gösteren inekler üçüncü grubu (Kontrol, n=12) oluşturdu. Embriyolar östrüs sonrası 7. günde epidural anestezi altında korpus luteumun bulunduğu taraftaki kornu uteriye bırakıldı (östrüs 0). Gebelik tespiti, östrüs sonrası 30, 60 ve 90. günlerde yapıldı. Gebelik oranı PG, İmplant ve Kontrol gruplarında 30. günde sırasıyla %66.6, %64.3 ve %33.3 oldu. Embriyonik ölümler sadece 30-60. günler arasında PG (n=4) ve İmplant (n=2) gruplarında belirlendi. Gruplar arasında gebelik oranları açısından önemli farklılık belirlenmedi. Sonuç olarak, doğal östrus gösterenlere kıyasla senkronize edilen ineklerde daha yüksek gebelik oranları elde edildi ve iki farklı senkronizasyon protokolu arasında istatistik fark bulunamadı.