Image and Truth in Contemporary Art on the Path of Nietzsche’s Metaphor Discourse

Nietzsche’nin Eğretileme Söylemi İzleğinde Çağdaş Sanatta İmge ve Hakikat

Abstract

The concept of metaphor, as Nietzsche expresses it, is a concept that is well-established in daily speech, is frequently used, but is not aware of the possibilities it creates in expression. What is done with metaphor is to bring about the truth through language, using metaphors and adding power to expression and understanding. The metaphor enriches the spoken language and adds depth to comprehension by allowing subjective expressions. Due to its linguistic structure, Turkish provides a wide basis for metaphors via its cultural diversity and the use of this diversity in art. In addition to the daily language, it is possible to encounter metaphors in works of art. The depth involved in expression in literary and visual arts is further increased through the metaphorical uses of language. In the history of art, metaphors have been the most frequently used fields of painting and poetry due to their similarities in creating images and deepening the meaning. Although metaphor may seem like an analogy, it is not limited to this definition and is higher than it. While metaphor adds power to understanding, opens the door to different truths, meanwhile. Contemporary art has come into existence as a separate phenomenon ‘cos of the diversity of material and language usage. Contemporary art and therefore postmodernity is based on the understanding of Nietzsche's concept of "Truth" and "Metaphor". To understand Nietzsche is to understand metaphor, to understand irony, to understand contemporary art and postmodernism. In this study, analyzes have been made by approaching contemporary artworks in the context of metaphor and focusing on newly formed meanings.

Özet

Nietzsche’nin ifade ettiği eğretileme kavramı, günlük konuşmadiline önemli ölçüde yerleşmiş, sıkça kullanılan fakat ifadedeyarattığı olanakların farkında olunmayan bir kavramdır.Eğretileme ile yapılan şey, benzetmelerden yararlanarak veanlatıma, anlama güç katarak dil aracılığı ile hakikati meydanagetirmektir. Eğretileme konuşma dilini zenginleştirmekte veöznel ifadelere imkân tanıyarak anlama derinlikkazandırmaktadır. Dil yapısı nedeniyle Türkçe, kültürel çeşitliliğive bu çeşitliliğin sanatta kullanımı bağlamında eğretilemeleregeniş bir zemin sağlamaktadır. Günlük kullanım dilinin yanı sırasanat eserlerinde de eğretileme ile sıkça karşılaşmak mümkündür.Yazınsal ve görsel sanatlarda ifadeye katılan derinlik, dilineğretilemeli kullanımları yoluyla daha da artmaktadır. Sanattarihinde eğretilemelere en sık başvurulan alanlar imge yaratmave anlamı derinleştirme olanaklarındaki benzerlikleri nedeniyleresim ve şiir alanları olmuştur. Eğretileme her ne kadar benzetmegibi görünse de yalnızca bu tanımlamayla sınırlı değildir.Eğretileme benzetmenin daha üstünde bir kavramdır. Eğretilemeile anlama güç katarken farklı hakikatlere kapılar aralanmaktadır.Çağdaş sanat, malzeme ve dil kullanım çeşitliliği nedeniyle ayrıbir olgu olarak varlık kazanmıştır. Çağdaşlık ve dolayısıylapostmodernite, Nietzsche’nin “Hakikat” ve “Eğretileme” kavramıanlaşıldığı takdirde sağlam temellere oturmaktadır. Nietzsche’yianlamak, eğretilemeyi anlamak, ironiyi anlamak, çağdaş sanatı vepostmodernizmi anlamaktır. Bu çalışmada, çağdaş sanatyapıtlarına eğretileme bağlamında yaklaşılarak çözümlemeleryapılmış ve yeni oluşan anlamlara yoğunlaşılmıştır.