EFFECTS OF USING REINFORCEMENT POLYETHYLENE FIBRILS STRIPS ON HBD-1 LEVELS IN MOBILITY TREATMENT

DİŞ MOBİLİTE TEDAVİSİNDE GÜÇLENDİRİLMİŞ POLİETİLEN FİBRİLER ŞERİT KULLANIMININ DİŞ ETİ OLUĞU SIVIDAKİ HBD-1 MİKTARI ÜZERİNE ETKİSİ

Hacer ŞAHİN AYDINYURT, Abdullah Seçkin ERTUĞRUL, Ahu DİKİLİTAŞ, Ahmet Cemil TALMAÇ

Abstract

Aim: In the alveoler socket alloved by periodontal tissues tooth mobility is limited movement on the vertical and horizontal directions. Physiological mobility of the teeth, periodontal moderate force is applied, due to flexibility of the periodontium limited tooth movement. The aim of the present study is evaluate the effect of the Reınforcement-Polyethylene Fibrils Strips on gingival crevicular fluid (GCF) human ? defensin-1 levels in chronic periodontitis (CP) who have pathologic teeth mobility. Material and Method: Totaly 15 patients who have a pathological mobility due to periodontal problem with chronic periodontitis were included in our study. The clinical periodontal parameters were recorded at the baseline and 1 month. After the phase 1 and phase 2 periodontal treatment periodontal splint treatment was performed with reınforcement polyethylene fibrils strips. Examples of gingival crevicular fluid are taken before and after the first month splint treatment. To measure human ? defensin-1 levels linked immuno sorbent method (ELISA) was used. Results: Before and after the splint treatment clinical periodontal indexes found significantly difference between compared groups. Total human ? defensin-1 levels in gingival crevicular fluid are found significantly decrased after the first month splint treatment. Conclusion: In addition to periodontal treatment with a regulation of pathologic mobility human ? defensin-1 levels are decreased in chronic periodontitis patients. Use of reinforcement polyethylene fibrils strips may be beneficial to reduce the devastating effects of pathological mobility of periodontal tissues.

Özet

Amaç: Bu çalışmamın amacı, kronik periodontitis (KP)hastalarında periodontal problemler nedeniyle oluşmuşpatolojik diş mobilitesini güçlendirilmiş polietilen fibrilerşeritler ile tedavisinin diş eti oluğu sıvısındaki totalhuman ? defensin-1 (hBD-1) miktarına etkisinideğerlendirmektir.Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza periodontalproblemler nedeniyle oluşmuş patolojik mobilitesibulunan toplam 15 kronik periodontitis hastası dâhiledilmiştir. Başlangıçta ve 1 ay sonra çalışmaya katılantüm bireylerin periodontal klinik indekslerikaydedilmiştir. Çalışmaya katılan bireylerin faz 1 ve faz2 periodontal tedavileri bitirildikten sonragüçlendirilmiş fibriller splint materyali ile periodontalsplintleme işlemi yapılmıştır. Bireylerden diş eti oluğusıvısı örnekleri splintleme işlemi öncesi ve splintlemeişlemi sonrası 1. ayda alınmıştır. Diş eti oluğu sıvısıörneklerinde human ? defensin-1 miktarı enzymelinked immuno sorbent yöntemi (ELISA) kullanılarakölçülmüştür.Bulgular: Çalışmaya katılan bireylerde splintlemeöncesi ve sonrası klinik periodontal indekslerindeğişimi karşılaştırıldığında gruplar arasındaistatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur.Splintleme öncesi alınan diş eti oluğu sıvısıörneklerinde total human ? defensin-1 miktarı,splintleme sonrası 1. ayda anlamlı düzeyde azalmabulunmuştur.Sonuç: Kronik periodontitis hastalarında periodontaltedaviye ek olarak patolojik diş mobilitesinindüzenlenmesi ile diş eti oluğunda human ? defensin-1miktarı azalmaktadır. Bu durum güçlendirilmişpolietilen fibriler şerit kullanımının, patolojik mobilitenedeniyle periodontal dokularda oluşan yıkımıazaltabileceğini düşündürmektedir.