EFFECT OF THERMOCYCLING ON THE TRANSVERSE STRENGTH OF ACRYLIC RESINS RELINED WITH CHAIRSIDE HARD RELINING MATERIALS

ISIL DÖNGÜNÜN HASTA BAŞINDA KULLANILAN SERT ASTAR MATERYALLERİ İLE ASTARLANAN AKRİLİK REZİNLERİN TRANSVERS DAYANIMINA ETKİSİ

Abstract

Aim: The purpose of the present study is to evaluateeffect of thermal cycling on the transverse strength ofacrylic resins relined with chair side hard reliningmaterials.Materials and Methods: Five experimental groupswere generated using two different hard relining andconventional denture base resin materials. Groupswere consisted of conventional acrylic denture baseresin (Acrylic resin), visible light polymerized resin(Triad), otopolymerized resin (Tokuyama), acrylic resinrelined with visible light polymerized resin (TriadReline), and acrylic resin relined with otopolymerizedresin (Tokuyama Reline), respectively. For eachexperimental group, specimens with dimensions of65×10×3 mm3 were divided into two groups ascontrol and thermocycling (n=10). Thermocycling wasperformed for 5000 times in baths held 50C-550Cwater. Then, transverse strength of the specimenswere measured. Transverse strength data of thespecimens were analyzed using two-way analysis ofvariance and pairwise comparisons among the groupswere evaluated with Tukey's HSD test (?=0.05).Results: Thermocycling decreased the transversstrength values of the materials in all groups. Thetransvers strength values were higher in non relinedacrylic resin group, and lower in relined groups.Otopolymerized hard relining material (TokuyamaReline) had higher transvers strength values thanvisible light polimerized resin (Triad Reline).Conclusion: Denture base and reline resins wereaffected by thermal differences. Acrylic resins relinedwith otopolymerized relining material showed higherstrength than acrylic resin relined with visible lightpolimerized resin.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, ısısal farklılıkların hasta başında kullanılan sert astar materyalleri ile astarlanan akrilik rezinlerin transvers dayanımına etkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: İki farklı sert astar materyali ve geleneksel protez kaide rezini kullanılarak beş adet deney grubu oluşturuldu. Birinci grup, muflalama tekniğiyle üretilen geleneksel akrilik kaide rezininden (Akrilik rezin), ikinci grup görünür ışıkla polimerize olan rezinden (Triad), üçüncü grup otopolimerizan rezinden (Tokuyama), dördüncü grup görünür ışıkla polimerize olan rezin ile astarlanan akrilik rezinden (Triad Reline) ve beşinci grup ise otopolimerizan rezin ile astarlanan akrilik rezinden (Tokuyama Reline) oluşmaktadır. Her bir deney grubunda 65×10×3 mm3 boyutunda hazırlanan örnekler, rastgele kontrol ve ısıl döngü grubu olarak ikiye ayrıldı (n=10). Isıl döngü işlemi; sıcaklığı 50C-550C arasında değişen su banyolarında 5000 kez yapıldı. Sonrasında örneklerin transvers dayanım değerleri tespit edildi. Örneklerin transvers dayanımına ait veriler, iki yönlü varyans analizi ile değerlendirildi ve gruplar arasındaki farklılıkların tespit edilmesi için Tukey's HSD post hoc testi kullanıldı (?=0.05). Bulgular: Isıl döngü işleminin bütün gruplarda transvers dayanım değerlerini azalttığı belirlendi. Transvers dayanım astarlama yapılmayan akrilik protez kaidesinde en yüksek, astarlama yapılan kaidelerde ise daha düşük bulundu. Otopolimerizan hasta başı sert astarlama materyali (Tokuyama) ile astarlanan kaide, ışıkla polimerize materyale (Triad) göre daha yüksek transvers dayanım gösterdi. Sonuç: Protez kaide ve astar materyallerinin dayanımı ısıl değişkenlerden etkilenmekte olup, otopolimerizan astar materyali ile astarlanan akrilik rezin, görünür ışıkla polimerize olan astar materyalleriyle astarlanan rezine oranla daha yüksek dayanım göstermektedir.