Journals / Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 29 - Sayı: 1
PREVALENCE OF MANDIBULAR TRAUMA RESULTING FROM PHYSICAL VIOLANCE - 126 PATIENTS – A 7-YEAR INVESTIGATION
- Pages
- 61–65
- DOI
- —
Abstract
Aim: To demonstrate whether the etiology of mandibular fractures in patients referred to Gazi University Faculty of Dentistry correlates with the results obtained in previous studies. Materials and Methods: Maxillofacial fractures caused by trauma are frequently encountered cases. In maxillofacial trauma, the most fractured bone is mandible. In this study, retrospective review of the medical records of 126 mandibular fracture cases that referred between 2010-2017 are enrolled and all recorded data were examined. Demographic features such as age and sex, etiology, location of fracture, presence of teeth at fracture line, treatment method, fracture type, presence of displacement in segments, presence of accompanying facial injuries and incidence of complications were recorded and retrospectively evaluated. Results: The total number of patients was determined as 132 and the data of 126 were used for this study. A total of 155 fractures were diagnosed and treated in 126 patients over a period of 7 years. Male/Female ratio was 2,7:1. The mean age of the patients was 32. The highest etiologic factor of the trauma was interpersonal violance (38.09%). The most common fractured anatomic site was angle of mandible (21.93%). Multiple fractures were detected in 29 cases. The highest complication rate was found to be postoperative infection 9.52% in 12 cases and rigid fixation failures 6.34% in 8 cases. Fractures were treated with 9.52% open reduction, 41.26% closed reduction and %49.20 open reduction and intermaxillary fixation. Conclusion: Consistent with previous studies, the most important etiologic factor in the etiology of mandibular fractures was physical violence with 38,09%, followed by traffic accidents with 24,60%.
Özet
Amaç: Gazi Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi’nebaşvuran hastalarda meydana gelen mandibulakırıklarının etiyolojisinin, önceki çalışmalarla uyumgösterip göstermediğini ortaya koymaktır.Gereç ve Yöntem: Travma nedeniyle oluşanmaksillofasiyal kırık vakaları sıklıkla karşımıza çıkanolgulardır. Maksillofasiyal travmalarda en çok kırılankemik mandibuladır. Bu çalışmada, 2010-2017 tarihleriarasında fakültemize başvuran ve tıbbi kayıtlarınaulaşılabilen 126 mandibular kırık olgusunun verileriretrospektif olarak incelendi. Yaş, cinsiyet gibidemografik özellikler, etiyolojik faktörler, kırık yeri velokalizasyonu, kırık hattında diş mevcudiyeti, tedaviyöntemi, kırık türü, segmentlerde deplasmanmevcudiyeti, beraberinde olan yüz yaralanmalarıvarlığı, komplikasyon görülme sıklığı geriye dönükolarak değerlendirildi.Bulgular: Toplam 132 hastadan 126’sının verileri buçalışma için kullanıldı. 7 yıllık süre içerisinde 126hastada toplam 155 adet kırık teşhis ve tedavi edildi.Erkek/Kadın oranı 2,7:1 olarak bulundu. Hastalarınortalama yaşı 32 olarak hesaplandı. En fazla görülentravma etkeni fiziksel şiddet (%38.09), en yaygıngörülen lokalizasyon mandibula angulus bölgesi(%21.93) olarak belirlendi. Vakalardan 29 tanesindeçoklu kırık varlığı tespit edildi. 12 vakada (%9.52)postoperatif enfeksiyon ve 8 vakada (%6.34) rijitfiksasyon başarısızlığı gözlendi. Kırıkların %9.52’si açıkredüksiyon, %41.26’sı kapalı redüksiyon ve %49.20’siaçık redüksiyon ve intermaksiller fiksasyon ile tedaviedildi.Sonuç: Önceki çalışmalarla uyumlu olarak mandibulakırıklarının etiyolojisinde en önemli faktör %38,09oranıyla fiziksel şiddet, ardından %24,60 oranı iletrafik kazaları olarak saptandı.