THE EFFECT OF TOOTH BLEACHING ON THE SHEAR BOND STRENGTH OF A LITHIUM DISILICATE CERAMIC

DİŞ BEYAZLATMA İŞLEMİNİN LİTYUM DİSİLİKAT SERAMİĞİN BAĞLANMA DAYANIMINA ETKİSİ

Abstract

Aim: The aim of this study was to investigate the effect of 32% hydrogen peroxide bleaching agent activated by LED on the shear bond strength of lithium disilicate veneers after adhesive resin cementation. Materials and Methods: Forty-five extracted human maxillary central teeth were divided into 3 groups (n = 15). The control group (K) was designed as without bleaching and the teeth were prepared at the enamel surfaces and lithium disilicate veneers were cemented with adhesive resin cement. The other groups, 32% hydrogen peroxide agent activated by LED was applied to the labial surfaces of teeth. Following the bleaching immediately, tooth reduction was made on enamel surfaces and cemented with adhesive resin cement (Group B0). The samples of the other bleaching group (Group B7) were stored in 370C distilled water for 7 days after bleaching then, tooth reduction was made on enamel surfaces and cemented with adhesive resin cement. After cementation, each group was kept in 370C distilled water for 24 hours and the shear bond strength values were measured by a universal testing machine with a crosshead speed of 0,5 mm/min. The failure modes of tooth and ceramic samples were examined under light microscope. One way ANOVA test was used in comparison of groups and Post hoc Bonferroni multiple comparison test was utilized to specify the differences. Results: The mean shear bond strength values of the K group were 30.04 MPa, while in B0 group decreased to 20.34 MPa and in B7 groups increased to 27.02 MPa. Immediately after bleaching, the shear bond strength values of the teeth was significantly reduced (p

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, LED ışık ile aktive edilen %32‟lik hidrojen peroksit diş beyazlatma ajanı uygulamasının, farklıperiyotlarda lityum disilikat veneerlerin adeziv rezin simantasyonu sonrasındaki makaslama bağlanma dayanımlarına etkisiniincelemektir.Materyal ve Metod: Kırkbeş adet çekilmiş, üst santral insan dişi 3 gruba ayrılmıştır (n=15). Kontrol grubu (K) olaraktasarlanan gruba beyazlatma işlemi uygulanmadan dişler mine seviyesinde prepare edilip, lityum disilikat veneerlerinsimantasyonu yapılmıştır. Beyazlatma gruplarındaki örneklerin labial yüzeylerine LED ışık ile aktive edilerek % 32‟lik hidrojenperoksit ajan uygulanmıştır. Beyazlatma işlemini takiben hemen (Grup B0), diş mine seviyesinde prepare edilip simantasyonlarıyapılmıştır. Diğer beyazlatma grubundaki örnekler (Grup B7), beyazlatma işlemini takiben 7 gün 370C distile su içerisindesaklanıp, preparasyon ve simantasyonları yapılmıştır. Simantasyon sonrası her grup 24 saat 370C distile su içerisinde bekletilipörneklerin makaslama bağlanma dayanımları üniversal test cihazında dakikada 0,5 mm ilerleme hızıyla ölçülmüştür. Diş veseramik örneklerin kopma paternleri ışık mikroskobu altında incelenmiştir. Normal dağılım gösteren verilerin karşılaştırılmasındatek yönlü varyans analizi (One-way ANOVA) kullanılırken, gruplar arasındaki farklılığın nereden kaynaklandığını bulmak içinBonferroni düzeltmeli ortalama karşılaştırması yapılmıştır.Bulgular: K grubunun ortalama makaslama bağlanma dayanımı değerleri 30,04 MPa iken, B0 grubunun ortalama makaslamabağlanma dayanımı değerleri 20,34 MPa‟a düşmüş ve B7 grubunda ise 27,02 MPa‟a çıkmıştır. Beyazlatmadan hemen sonrarestore edilen dişlerde bağlanma kuvveti anlamlı miktarda azalmıştır (p