Journals / Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 30 - Sayı: 3
THE EFFECT OF PASSIVE ULTRASONIC IRRIGATION TECHNIQUE ON THE VERTICAL FRACTURE RESISTANCE OF MANDIBULAR PREMOLARS
- Pages
- 373–378
- DOI
- —
Abstract
Aim: The aim of this study was to compare the effect of conventional syringe irrigation and conventional syringe irrigation with passive ultrasonic irrigation (PUI) technique on vertical fracture resistance of mandibular premolar teeth. Material and Methods: Fifty-two single-rooted mandibular premolar teeth, randomly divided into four groups, were used in this study (n=13). All samples sectioned below the cemento-enamel junction to standardize the length to 13±1 mm. In Group 1, no treatment performed (Control 1). In group 2; root canals were prepared with #25/0.06 One Shape file (Micro-Mega, Besançon, France) and irrigated with saline (Control 2 ).In Group 3; root canals were prepared with same file, and irrigated with conventional syringe method using 2.5% NaOCl (sodium hypochlorite) and 15% EDTA (ethylenediamine tetraacetic acid). In Group 4; root canals were prepared with same file, irrigated with conventional syringe method using 2.5% NaOCl and 15% EDTA during the preparation, then 2.5% NaOCl was activated by passive ultrasonic irrigation for 60 seconds. Fracture resistance testing of all groups performed with a universal test machine and each resistance scores recorded. The data were evaluated statistically using one-way ANOVA test (p
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı geleneksel şırınga irrigasyon yöntemi ile bu yöntemle birlikte uygulanan pasif ultrasonik irrigasyon(PUİ) aktifleştirme tekniğinin preparasyonu yapılmış mandibular premolar dişlerin vertikal kırık direncine etkisini karşılaştırmaktır.Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada 52 adet çekilmiş tek köklü mandibular premolar insan dişi kullanıldı. Dişler rastgele 4 grubaayırıldı (n=13). Bütün dişler, kök boyları 13±1 mm olacak şekilde mine-sement bileşiminin altından kesildi. Grup 1’de; dişlerehiçbir işlem yapılmadı (Kontrol 1). Grup 2’de; dişlerin kök kanalları #25/0.06 One Shape eğe (Micro-Mega, Besançon, France) ileprepare edildi ve serum fizyolojik ile yıkandı (Kontrol 2). Grup 3’de; dişlerin kök kanalları aynı eğe sistemi ile prepare edildi,preparasyon sırasında %2,5 NaOCl (sodyum hipoklorit) ve %15 EDTA (etilendiamin tetraasetik asit) kullanılarak gelenekselşırınga yöntemi ile irrigasyon yapıldı. Grup 4’te; dişlerin kök kanalları aynı eğe sistemi ile prepare edildi, preparasyon sırasında%2,5 NaOCl ve %15 EDTA kullanılarak geleneksel şırınga yöntemi ile irrigasyon yapıldı, daha sonra pasif ultrasonik irrigasyonyöntemiyle %2,5 NaOCl 60 saniye boyunca aktive edildi. Evrensel bir test makinesi ile tüm gruplardaki dişlerin kırılma direncitestleri yapıldı ve kırılma direnci skorları kaydedildi. Elde edilen değerler tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılarakistatistiksel olarak analiz edildi (p0.05).Sonuç: Bu çalışmanın sınırları dâhilinde, pasif ultrasonik irrigasyon aktifleştirme yöntemi mandibular premolar dişlerin vertikalkırık direncini olumsuz yönde etkilememiştir.