APICAL ROOT RESORPTION IN TEETH AFTER THE TREATMENT OF CLASS II MALOCCLUSION WITH FORSUS FRD AND FIXED TECHNIQUE

SINIF 2 MALOKLÜZYONLARIN FORSUS FRD VE SABİT TEKNİK İLE TEDAVİSİ SONRASINDA DİŞLERDE GELİŞEN APİKAL KÖK REZORPSİYONU

Abstract

Aim: To assess apical root resorption (ARR) after Class II malocclusion treatment with the Forsus FRD and fixed technique andto identify the possible risk factors retrospectively.Material and Methods: Seventy-three Class II patients (52 females, 21 males; mean age 14.26±1.28 years) treated withForsus FRD and fixed technique in the department of Orthodontics were included in this study. The crown and root lengths of1368 teeth were measured from the panoramic radiographs taken at the beginning and the end of the treatment from thesepatients. ARR was calculated as the root-crown ratio (RCR) and relative changes of RCR (rRCR). Apical displacement of theincisors was assessed by the superimposition of the lateral cephalograms taken at the beginning and the end of the treatment.Besides, the effect of age, gender, treatment period, tooth type, and apical displacement on ARR was evaluated. Data werestatistically analyzed.Results: ARR was detected in 66 (90.41%) patients and 228 (16.67%) teeth. ARR was mild (90≤rRCR

Özet

Amaç: Forsus FRD ve sabit teknik ile tedavi edilen Sınıf 2 maloklüzyonlarda, tedavi sonrası apikal kök rezorpsiyonunun (AKR) incelenmesi ve olası risk faktörlerinin retrospektif olarak tanımlanmasıdır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya Ortodonti Anabilim Dalı’nda Forsus FRD ve sabit teknik ile tedavi edilmiş olan Sınıf 2 maloklüzyona sahip 73 hasta (52 kadın; 21 erkek; yaş ortalaması 14.26±1.28) dahil edildi. Bu hastaların, tedavi öncesinde ve tedavi sonrasında çekilen panoramik radyograflarından 1368 dişin, kron ve kök uzunlukları ölçüldü. AKR, kök-kron oranı (RCR) ve RCR’nin bağıl değişkenleri (rRCR) olarak hesaplandı. Tedavi öncesi ve tedavi sonrasında alınan lateral sefalogramların çakıştırılması ile kesici dişlerin apikal yöndeki yer değiştirmesi değerlendirildi. Bunlara ilave olarak, yaş, cinsiyet, tedavi süresi, diş tipi ve apikal yer değiştirmenin AKR’ye etkisi incelendi. Veriler istatistiksel olarak analiz edildi. Bulgular: Altmış altı hastada (%90.41) ve 228 dişte (%16.67) AKR saptandı. AKR, 181 (%13.23) dişte hafif (90≤rRCR