Neoclassical Funerary Monuments at the Feriköy Latin Catholic Cemetery in Istanbul

Abstract

Transformations in the socio-cultural structure of Istanbul that started in the eighteenth century were reflected in thearchitectural fabric of the city. In the meantime the Ottoman capital witnessed a growing appropriation of foreignarchitectural features and the emergence of a hybrid stylistic vocabulary. Westernization of the society was accompaniedby an intensive building activity during the post-Tanzimat (1839) years, and consequently the rise of new buildings withwestern façades became the new trend.This study involves an introduction to the Neoclassical style in nineteenth-century Istanbul, focusing on funerarymonuments displaying this stylistic vocabulary at the Feriköy Latin Catholic Cemetery. Established in the 1850’s, thiscemetery where mostly prominent Levantines and their families are inhumed, is the largest Catholic burial ground in thecity. Among a wide variety of styles, there are also a significant number of funerary structures built in the Neoclassicalidiom. The analysis covers some of these tombs expounding on the ornamental features reflecting the Classical Revivaliststyle prevalent in Europe in the nineteenth century.

Özet

İstanbul’da onsekizinci yüzyılda başlayan sosyokültürel değişimler kentin mimari dokusuna da yansımış, yabancı mimari unsurların artarak kullanılması ile karışık bir üslup dili görülmeye başlamıştır. Toplumda “Batılılaşma” hareketleri ile Tanzimat sonrası yıllarda görülen yoğun yapılaşma sonucu Osmanlı başkentinde batılı tarzları anımsatan cepheler ve bezeme unsurları ile yeni yapılar görülmeye başlamıştır. Bu çalışmada, ondokuzuncu yüzyıl İstanbul’unda Neoklasik üslubun kısa bir tanıtımı yapılarak Feriköy Latin Katolik Mezarlığında bu tarzı sergileyen mezar anıtları ele alınmaktadır. 1850’lerde kurulmuş olan mezarlıkta çoğunlukla Levanten aileler gömülü olup halen kentin en büyük Katolik mezarlığı olma özelliğini sürdürmektedir. Burada görülen mezar yapıları, aralarında pek çok Neoklasik tarz da bulunan farklı üslupları yansıtmaktadır. Bunlar arasında yer alan mezarlar incelenirken, ondokuzuncu yüzyılda Avrupa’da yaygınlaşan Neoklasik üslubu işaret eden bezeme unsurları da irdelenmektedir.