Materiality of Mid-Century Modern Furniture in Turkey

Abstract

The modern interior emerged as a complex phenomenon, an interchange of modernity and its materiality. One of theconstituent elements of this complexity is the progressive relationship with technology. This paper explores the materialityof furniture in terms of its material qualities, production technologies, craft component and inefficacies. The paperfocuses on mid-century modern furniture in Turkey as a unique example in the history of furniture design, especially interms of materiality. In order to understand the material qualities of this historical context, oral history provided a vitalmethodological tool to uncover the philosophy behind production, contemporary conditions and the designers’ personalexperiences through their own words. This enables the study to add significantly to the limited knowledge about modernfurniture and especially materials in Turkey. The analysis is divided into three parts: materials, production technologiesand difficulties. By investigating the material qualities of a furniture piece, the study extends beyond mere forms or stylesto cultural productions that narrate the country’s efforts to develop and thrive. In addition, it reveals the evolution ofboth materials and manufacturing techniques. Finally, by connecting these stories to specific furniture pieces, this studydocuments furniture not just as an artefact but also as the final product of an assemblage of people, materials, andtechniques.

Özet

Bu makale mobilyaların önemini, malzeme nitelikleri, üretim teknolojileri, zanaat bileşenleri ve zorlukları açısından araştırmaktadır. Makalede, mobilya tasarımı tarihinde, özellikle de materyal odaklı içerik açısından eşsiz bir örnek olarak, Türkiye’nin yüzyıl ortası modern mobilyaları incelenmektedir. Bu tarihî bağlamın maddi niteliklerini anlamak için sözlü tarih, üretim, çağdaş koşullar ve tasarımcıların kişisel deneyimlerinin arkasındaki felsefeyi kendi sözleriyle ortaya çıkarmak üzere çok önemli bir metodolojik araç sağlamış ve çalışmanın, modern mobilyalar ve özellikle Türkiye’deki malzemeler hakkındaki sınırlı bilgiye önemli ölçüde katkıda bulunmasına olanak vermiştir. Çalışma, üç bölüme ayrılmıştır: Malzemeler, üretim teknolojileri ve zorluklar. Çalışma, bir mobilya örneğinin maddi niteliklerini araştırmak suretiyle, formların veya stillerin ötesinde, ülkenin kalkınma ve gelişme çabalarını anlatan kültürel üretimlere uzanmakta ayrıca hem malzemelerin hem de üretim tekniklerinin gelişimini ortaya koymaktadır. Son olarak, bu hikâyeleri belirli mobilya örneklerine bağlayarak mobilyaları sadece bir eser olarak değil, aynı zamanda insan, malzeme ve teknikler bütününün sonuç ürünü olarak belgelemektedir.