Short-term results of proximal reconstruction in the treatment of chronic lateral patellar subluxation

Kronik lateral patellar sublüksasyonun proksimal rekonstrüksiyon ile tedavisinde erken dönem sonuçları

Özcan PEHLİVAN, Mesih KUŞKUCU, İbrahim AKMAZ, Mahir MAHİROĞULLARI, Haluk KAPLAN

Abstract

Introduction: In literature more than 100 surgical techniques have been determined for the surgical treatment of lateral patellar instability. The objective of the present study was to determine the short-term effectiveness of proximal reconstruction which was applied as medial plication-lateral release in patients with chronic lateral patellar subluxation.Patients and Method: Proximal reconstruction was performed in 10 patients who had chronic lateral patellar tilt and subluxation. All patients were male with an average age of 21.7 years. All patients had a history of traumatic patellar dislocation. The average time from the begining of complaints to the surgery was 4.6 years. Patients had subluxations that were not related to a mechanical disorder and their Q angles were within the normal range. Preoperative and postoperative congruence angle and lateral patellofemoral angle were assessed on MR scans. Functional evaluation was performed according to Kujala patellofemoral scoring system.Results: The mean follow-up was 12.8 months. The mean Kujala scoring point increased from 51.2 points preoperatively to 82.7 points postoperatively. The congruence angle changed from lateral (+) to medial(–) in 8 patients, became 0° in 1 patient, and remained on lateral (+) in 1 patient. Lateral patellofemoral angle changed from medial to lateral in all patients. The patient with the lowest score point was the patient with the congruence angle remained on lateral. This unsatisfactory result was thought to be the result of surgical insufficiency.Discussion: Short-term results of proximal reconstruction was found satisfactory in subluxations that were not related to a mechanical disorder and the Q angle was in normal range. Functional and radiologic results will be more satisfactory if the reconstruction type is chosen selectively for each patient.

Özet

Giriş: Literatürde lateral patellar instabilitelerin tedavisi için 100'den fazla ameliyat tekniği tarif edilmiştir. Bu çalışmanın amacı, kronik lateral patellar sublüksasyonu olan 10 olguda medial pilikasyon-lateral gevşetme ile yapılan proksimal rekonstrüksiyon ameliyatının kısa dönem sonuçlarını saptamak olmuştur. Hastalar ve Yöntem: Kronik lateral patellar tilt ve instabilite tanısı konulan 10 hastanın dizine proksimal rekonstrüksiyon ameliyatı uygulandı. Hastaların hepsi erkek ve ortalama yaş 21.7 idi. Hastalar hepsinde travmatik lateral patella çıkışı hikayesi vardı. şikayetlerinin başlangıcından ameliyata kadar geçen süre ortalama 4.6 yıl idi. Hastalarında sublüksasyon mekanik bir bozukluktan kaynaklanmıyordu ve Q açıları normal sınırlar içinde idi. Hastaların ameliyat öncesi ve sonrası uyum açıları ve lateral patellofemoral açıları MR değerlendirmesi ile yapıldı. Fonksiyonel değerlendirmede Kujala patellofemoral skorlaması kullanıldı. Bulgular: Hastaların ortalama takip süresi 12.8 ay oldu. Ameliyat öncesi ortalama 51.2 olan Kujala skor puanı, ameliyat sonrası ortalama 82.7 olarak tespit edildi. Uyum açısının 8 hastada lateralden (+) mediale (–) döndüğü, 1 hastada 0° olduğu ve 1 hastada lateralde (+) kaldığı tespit edildi. Lateral patellofemoral açı ise tüm hastalarda medialden laterale yer değiştirmiş olarak tespit edildi. Uyum açısı lateralde kalan hasta, skor puanı en düşük olan hasta idi ve sonucun bir cerrahi yetersizliğe bağlı olabileceği düşünüldü. Tartışma: Sublüksasyonun mekanik bir bozukluktan kaynaklanmadığı ve Q açısının normal olduğu olgularda proksimal rekonstrüksiyon ameliyatının erken dönem sonuçlarını tatmin edici bulduk. Ancak yapılacak olan rekonstrüksiyonıtipine, her hasta için ayrı ayrı değerlendirilerek karar verilmesi, fonksiyonel ve radyolojik sonucuı daha tatmin edici bir düzeye getirecektir.