Late reconstruction of neglected metacarpal shaft defects due to gunshot wound

Silahla yaralanmaya bağlı gelişen, ihmal edilmiş metakarp diafiz defektlerinin geç dönem rekonstrüksiyonu

İbrahim AKMAZ, Ahmet KIRAL, Özcan PEHLİVAN, Can SOLAKOĞLU, Mahir MAHİROĞULLARI

Abstract

Introduction: To present the treatment results of a neglected defective metacarpal shaft fracture connected with firearm wounds.Patients and Method: Between 1996 and 2001, 8 patients with 9 previously afflicted defective metacarpal shaft fractures due to firearm wounds were treated. All of the patients were men and their average age was 22. One lesion was in the second metacarpus, other seven were in the third and the other one was in the fourth metacarpus. Average length of the metacarpal defect was 3,2 cm. and the average time between the gunshot injury and the reconstruction surgery was 10 months.Although all of the patients were treated by the wound irrigation and the debridement at the admitted hospitals, there were no attempts to repair the metacarpal defect and to maintain the metacarpal length and as a result, serious shortenings occurred in the length of metacarpals.Results: The average follow–up time was 14,75 months. In an average of 12 weeks, a clinical and radiological union was established in all of the grafts' proximal and distal ends. After the surgical intervention, in the postoperative period, the mean grip strength the hand and the mean range of motion of MP joint are increased as much as %24,3 and %50 respectively.Discussion: As is in our series, patients with neglected defective metacarpal shaft fractures who are not treated in time via classical methods which advised by Peimer or by the methods of Freeland and his friends, will have a serious metacarpal shortening in the future.We concluded that distraction of all the related tissues first and grafting the defect in the metacarps later is the appropriate late treatment of neglected defective metacarpal shaft fractures.

Özet

Giriş: Ateşli silah yaralanmasına bağlı gelişen ve ihmal edilmiş metakarp diafiz defektli kırıklarının tedavi sonuçlarını sunmak. Hastalar ve Yöntem: 1996-2001 yılları arasında, eskiden geçirilmiş ateşli silah yaralanmasına bağlı 9 metakarp diafiz defekti olan 8 hasta tedavi edildi. Hastalarımızın tümü erkekti. Ortalama yaş 22 idi. Metakarp defektlerinin 1’i ikinci metakarpta, 7’si üçüncü metakarpta, 1’i ise dördüncü metakarpta idi. Metakarp defektlerinin uzunluğu ortalama 3.2 cm. idi. Ateşli silah yaralanmasından rekonstrüksiyon ameliyatına kadar geçen süre ortalama 10 ay idi. Hastaların tümünde ilk müdahalelerinin yapıldığı hastanelerde eksizyon, debridman ve yara yıkaması yapılmış, ancak metakarp defektini tamir etmek veya defekt uzunluğunu korumak için herhangi bir müdahale yapılmamış dolayısıyla metakarp boyunda ileri derecede kısalma oluşmuş idi. Tüm hastalarda ilk seansta, defektin olduğu sahaya günde 1 mm distraksiyon uygulandı, normal metakarp boyuna ulaşınca defekt trikortikal kemik grefti ile greftlendi. Bulgular: Ortalama takip süremiz 14.75 ay idi. Tüm greftlerin proksimal ve distal birleşim yerlerinde klinik ve radyolojik olarak ortalama 12 haftada kaynama sağlandı. Elin kavrama gücünde postoperatif dönemde ortalama %24,3 lik artış oldu. Postop MP eklem hareketinde ortalama %50 oranında artış sağlandı. Tartışma: Metakarp segmental diafiz defektlerinde, Peimer ve arkadaşlarının önerdiği ve kemik greftlemesinin geç yapıldığı klasik yöntem veya Freeland ve arkadaşlarının önerdiği ve kemik greftlemesinin erken dönemde tamir edildiği yöntem uygulanmayıp defektin kemik rekonstrüksiyonu ihmal edilirse, hastalar bizim serimizde olduğu gibi geç dönemde ileri derecede metakarp kısalması ile karşı karşıya kalmaktadırlar. İlk seansta eksternal fiksatör ile tüm dokuların distrakte edilip, daha sonra kemik greftlemesinin yapıldığı çalışmamızın uzun süre ihmal edilmiş defektli metakarp kırıkları için uygun tedavi yöntemi olduğu sonucuna vardık.