ON RETHINKING URBAN ARCHEOLOGY IN TURKEY

Abstract

It was understood after the 1960s that historical cities in Europe are integrated cultural resources that sit on multi-layered archaeological deposits, and with this approach important projects have been realized. However, in our country, the subject of urban archeology gained importance only in the 1990s and was included in the conservation legislation. However, there are no projects that can be considered successful and provide awareness of urban archaeological assets in the society.Since traditional archeological theories and methods are inadequate in urban archeology research, the theories and methods of settlement archeology have become valid since the 1960s with the help of information technologies. Accordingly, the approach in urban archeology research is not only focused on scientific problems; Determine the importance of database information in preservation of archaeological resources and management for different strategies such as reserved areas, in situ, preservation by documentation. It also requires compliance with the criteria. The archeology strategy plan to be developed according to the level of preserved archaeological deposits and degree of importance of areas with urban archaeological potential is a guide in urban conservation planning studies, scientific research for the management of archaeological designated areas. It should be a document that is based on data, produces flexible solutions and ensures the participation of stakeholders.

Özet

Avrupa’da tarihi kentlerin çok katmanlı arkeolojik değerlerin üzerinde oturan bütünleşik kültürvarlıkları oldukları 1960’lı yıllardan sonra anlaşılmış, ve bu yaklaşım ile önemli projeler gerçekleştirilmiştir. Oysa, ülkemizde ancak 1990’lı yıllar ile beraber kentsel arkeoloji konusu önem kazanabilmişve koruma mevzuatında yer verilmiştir. Ne var ki, kentsel arkeolojik varlıkların toplumda farkındalıksağlayan, başarılı sayılabilecek nitelikte uygulanmış projeler bulunmamaktadır. Kentsel arkeolojiaraştırmalarında geleneksel arkeoloji kuram ve yöntemleri yetersiz kaldığından, 1960’lı yıllardan beribilgi teknolojilerinin de yardımı ile yerleşim arkeolojisinin kuram ve yöntemleri geçerli hale gelmiştir. Buna göre, kentsel arkeoloji araştırmalarında yaklaşım sadece bilimsel sorunlara odaklı değildir;arkeolojik kaynakların korunmasında ve yönetiminde -rezerv alan, in situ, belgeleyerek koruma gibifarklı stratejiler için- veritabanı bilgilerinin önem derecesini belirleyecek ölçütlere uygun olmasını dagerektirir. Kentsel arkeolojik potansiyele sahip alanların korunmuşluk düzeyi ve önem derecesinegöre geliştirilecek arkeoloji strateji planının kentsel koruma planlaması çalışmalarında yol gösterici,arkeolojik sit alanlarının yönetimi için bilimsel verilere dayalı, esnek çözümler üreten ve paydaşlarınkatılımını sağlayıcı bir döküman niteliği taşıması gerekmektedir