The Relationship Between Self-leadership Skills and Work-Related Quality of Life Among Occupational Therapists

Ergoterapistlerde Öz Liderlik Becerileri ile İş Yaşam Kalitesi Arasındaki İlişki

Abstract

Objective: The aim of the study is to investigate the relationship between self-leadership skills and work-related quality of life among occupational therapists in Turkey. Material and Methods: Sixty-six occupational therapists (43 females, 23 males) working in the public or private sector with a mean age of 24.92 ± 2.01 years were included in this study. Demographic Information Form, the Self Leadership Questionnaire and the Work-Related Quality of Life Scale were used as data collection tools. The relationship between variables was tested using Spearman Correlation Analysis. Results: A positive significant relationship was found between self-leadership self-goal-setting subscale and job-career satisfaction, working conditions, and general work-related quality of life. There was a positive significant relationship between self-observation subscale of self-leadership, and job-career satisfaction, control at work, working conditions, home-work interface, and general work-related quality of life. The natural reward strategies subscale of self-leadership was positively correlated with job-career satisfaction, and general work-related quality of life. Conclusion: The findings of the study show that self-leadership skills can affect the work-related quality of life in occupational therapists. It is thought that educational approaches to improve the leadership skills of occupational therapists will increase their work-related quality of life. However, there is a need for comprehensive studies on this subject that address multiple variables.

Özet

Amaç: Araştırmanın amacı Türkiye’deki ergoterapistlerde öz liderlik becerileri ile iş yaşam kalitesi arasındaki ilişkiyi incelemektir. Gereç ve Yöntem: Bu araştırmaya kamu ya da özel sektörde çalışan ve yaş ortalamaları 24,92 ± 2,01 yıl olan 66 ergoterapist (43 kadın, 23 erkek) dahil edildi. Veri toplama araçları olarak Demografik Bilgi Formu, Öz Liderlik Ölçeği ve İş Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanıldı. Değişkenler arasındaki ilişki Spearman Korelasyon Analizi ile test edildi. Bulgular: Öz liderlik hedef belirleme alt ölçeği ile iş yaşam kalitesi alt ölçeklerinden iş kariyer memnuniyeti ve çalışma koşulları ve genel iş yaşam kalitesi arasında pozitif bir ilişki bulundu. Öz liderlik kendini gözlemleme alt ölçeği ile iş kariyer memnuniyeti, işi kontrol edebilme, çalışma koşulları, aile-iş yaşamı dengesi ve genel iş yaşam kalitesi arasında pozitif bir ilişki vardı. Öz liderlik doğal ödüller üzerinde düşünceyi odaklama alt ölçeği ile iş kariyer memnuniyeti ve genel iş yaşam kalitesi pozitif anlamlı ilişkiliydi. Sonuç: Araştırmanın bulguları ergoterapistlerin öz liderlik becerilerinin işle ilişkili yaşam kalitesini etkileyebileceğini göstermektedir. Ergoterapistlerin liderlik becerilerini geliştirmeye yönelik eğitimsel yaklaşımların işle ilgili yaşam kalitesini artıracağını düşünülmektedir. Bununla birlikte, konu ile ilgili çoklu değişkenlerin ele alındığı kapsamlı araştırmalara ihtiyaç vardır.