The effects of indomethacine on intestinal permeability and bacterial translocation in intestinal obstruction

Deneysel ileusda indometasin kullanımının intestinal permeabilite ve bakteriyel translokasyon üzerine etkileri

Abstract

Aim: The aim of this study was to investigate the effects of indomethacine as an anti-inflammatory agent, on intestinal permeability, bacterial translocation and histopathological changes in experimental intestinal obstruction. Materials and Methods: Forthy Wistar rats were divided into four groups, a control group (group I, n=10); an intestinal obstruction group (group II, n=10) in which terminal ileum was obstructed by ligation for 24 hours, an indomethacine group (group III, n=10) treated with subcutaneous indomethacine (5 mg/kg) after the ligation; and an indomethacine + intestinal obstruction group (group IV, n=10). Intestinal obstruction period and indomethacine dosages were same as in group II and III, respectively. Intestinal mucosal permeability to 51Cr labeled ethylen diamin tetraacetic acid (51Cr EDTA) was measured by collecting urine samples in metabolic cages for six hours following 24 hours of intestinal obstruction period. After six hours re-laparatomy was performed. Mesenteric lymph nodes and blood samples were cultured to evaluate the bacterial translocation. Ileal tissue samples were harvested to score the histopathological changes and to measure the wet and dry weight differences for calculation of % weight loss. Results: Administration of indomethacine reduced intestinal permeability (3.5±0.10% vs 2.0±0.20%, p

Özet

Amaç: Çalışmamızda mekanik intestinal obstrüksiyonlarda antiinflamatuvar bir ajan olarak indometasinin, intestinal permeabilite, bakteriyel translokasyon ve histopatolojik değişiklikler üzerindeki etkilerinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmada her biri 10 hayvandan oluşan 4 grup oluşturulmuştur. Grup I (n=10) kontrol grubunu oluştururken, grup II (n=10) de terminal ileum ipek materyal ile 24 saat süresince bağlanarak deneysel ileus oluşturuldu. Grup III deki (n=10) hayvanlara 5 mg/kg subkutan indometasin uygulaması yapıldı. Grup IV de (n=10) ise intestinal obstrüksiyonu takiben indometasin uygulaması gerçekleştirildi. Grup IV de ileus oluşturulması ve indometasin uygulamaları grup II ve grup III deki ile aynı biçimde gerçekleştirildi. 51Cr ile işaretli etilen diamin tetraasetik asite (51Cr EDTA) olan intestinal permeabilite değişiklikleri laparatomilerden 24 saat sonra ve 6 saat süresince toplanan idrar örneklerinde değerlendirildi. Bakteriyel translokasyon mezenterik lenf nodları ve kan örnekleri kültüre edilerek değerlendirildi. Deney hayvanlarından intestinal doku örnekleri de alınarak histopatolojik değişiklikler ve kuru-yaş ağırlık değişiklikleri değerlendirildi. Bulgular: Deneysel ileus oluşturulmasını takiben geçekleştirilen indometasin uygulamasının, ileusa bağlı olarak artmış olan intestinal permeabiliteyi anlamlı biçimde azaltırken (%3.5±0.10 - %2.0±0.20, p