Diffusion weighted echo-planar magnetic resonance imaging in autoimmune diseases of thyroid

Tiroid bezinin otoimmün hastalıklarında difüzyon ağırlıklı ekoplanar manyetik rezonans görüntüleme

Uğur KOŞAR, Cüceloğlu Nurseli Hatice SÖNMEZ, Pelin Seher ÖZTEKİN, Pınar KOŞAR

Abstract

Purpose: To assess the diagnosis, activity and clinical course of Graves and Hashimato diseases with diffusion weighted echoplanar magnetic resonance(MR) imaging. Methods and Materials: Between May 2007 and February 2008 ,51 consecutive patient with otoimmune thyroid diseases (22 Graves disease and 29 Hashimato disease ) and 14 healty subjects underwent diffusion weighted MR imaging ,by using T1-, T2 and single shot spin echo, echo planar imaging.The study was performed by using the following b factors of 200 and 400 second/ mm2 and the apparent diffusion coefficient (ADC) values of the thyroid gland were calculated. Results: The ADC values obtained with b factor of 200 second/mm2 from the diffusion weighted images of the patients with Graves disease was significantly higher than patients of Hashimoto disease (p < 0,005).The ADC values obtained with b factor of 400 mm2/sn from the diffusion weighted images of the patients with Graves disease and healty volunteers was significantly higher than patients of Hashimoto disease(p < 0,01).There was no significant difference between hyperthyroid and euthyroid patients with Graves disease in the ADC values obtained with both 200 and 400 second/mm2 (p values following 0,259 and 0,880).There was no significant difference between hyperthyroid ,hypothyroid and euthyroid patients with Hashimoto disease in the ADC values obtained with both 200 and 400 second/mm2(p values following 0,076 and 0,075). Conclusion: The ADC values of thyroid gland in autoimmun thyroid diseases are valuable in differantial diagnosis of Graves disease and Hashimoto disease.

Özet

Amaç: Otoimmün tiroid patolojilerinin büyük bir grubunu oluşturan Graves ve Hashimoto hastalıklarında , tanı ve aktivasyonunun değerlendirilmesinde, difüzyon ağırlıklı echoplanar manyetik rezonans (MR) incelemenin klinik olarak kullanılabilirliğinin belirlenmesidir. Gereç ve Yöntem : Mayıs 2007 ve Şubat 2008 arasında yapılan çalışmaya, otoimmün tiroidit tanısı alan 51 hasta (29 Hashimoto hastalığı ve 22 Graves hastalığı) ile 14 sağlıklı kontrol grubu dahil edildi. MR incelemede, T1 ağırlıklı, T2 ağırlıklı ve difüzyon ağırlıklı görüntüler single shot ekoplanar spin eko sekansı ile elde edildi. Çalışmada 200 ve 400 sn/mm² olmak üzere iki farklı b değeri kullanıldı ve “Apparent Diffusion Coefficent” (ADC) değerleri hesaplandı. Bulgular: Graves olgularında b-200 ile elde edilen ortalama ADC ölçümlerinin Hashimoto olguları ile karşılaştırıldığında daha yüksek olduğu bulundu (p < 0,05). b=400 sn/mm2 ile elde edilen ortalama ADC ölçümleri, hem kontrol grubu hem de Graves olgularında, Hashimato olgularına göre daha yüksek bulundu (p < 0,01). Graves olgularında hem b=200 sn/mm2 hem de b=400 sn/mm2 değerlerinde elde edilen ortalama ADC ölçümlerinde, hipertiroidi ve ötiroid gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı( p değerleri sırası ile 0,259 ve 0,880). Hashimoto olgularında hem b=200 sn/mm2 hem de b=400 sn/mm2 değerlerinde elde edilen ortalama ADC ölçümlerinde, hipertiroidi, hipotiroidi ve ötiroid gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı( p değerleri sırası ile 0,076 ve 0,075). Sonuç: Otoimmün tiroid hastalıklarında , difüzyon ağırlıklı görüntülerden elde edilen ADC değerleri , Graves ve Hashimoto hastalığının ayırıcı tanısında faydalı bir yöntemdir.