Determination of Empiric Antibiotic Therapy in Community-acquired Complicated Urinary Tract Infection

Toplumdan Kazanılmış Komplike Üriner Sistem Enfeksiyonlarında Ampirik Antibiyotik Tedavilerinin Değerlendirilmesi

Abstract

Objectives: Complicated urinary tract infection (UTI) is caused by gram negative bacteria; among them, Escherichia coli is the most common. The increase in antibiotic resistance rates of common agents decreases the empirical treatment options. The aim of this study was to investigate the concordance of empirical antibiotic treatment in complicated UTI patients who were followed up in our clinic in the last two years Materials and Methods: This study was conducted as a descriptive retrospective study between 01.01.2017 and 01.01.2019. Demographic, laboratory and clinical data of the patients were obtained by scanning files or automation systems. If the microorganism was sensitive to empirical antibiotic treatment the situation was defined as concordance of treatment. Results: In our study, 102 patient files were examined and 74 were excluded from the study. Of the 28 patients, 19 (67.9%) were male. The mean age of the patients was 58.18±19.98 years. E. coli was the most frequently isolated agent. As empirical treatment cephalosporins and carbapenems were mostly preferred. When all antibiotics are evaluated together, it is seen that 53.6% of the empirical antibiotic treatments are concordance with culture results. The suitability rates for carbapenems and cephalosporins, which are the most commonly used antibiotics, were 46.7% and 60%, respectively. Conclusion: According to the results of this study, our empirical treatment choices are suitable in the treatment of complicated UTI. However, it may be a rational approach to prioritize cephalosporins in similar situations in our center.

Özet

Amaç: Komplike üriner sistem enfeksiyonu (ÜSE) etkenleri arasında gram negatif bakteriler, bunlar arasında da Escherichia coli başı çekmektedir. Sıkgörülen etkenlerin antibiyotik direnç oranlarındaki artış ampirik tedavi seçeneklerini daraltmaktadır. Bu çalışmada kliniğimizde son iki yılda yataraktakip edilen komplike ÜSE hastalarında kullanılan ampirik antibiyotik tedavilerinin uygunluğunun araştırılması amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntem: Bu çalışma 01.01.2017-01.01.2019 arasını kapsayan tanımlayıcı tipte retrospektif araştırma olarak dizayn edilmiştir. Hastalarındemografik, laboratuvar ve klinik verileri dosya ve/veya otomasyon sisteminden taranarak elde edilmiştir. Ampirik antibiyotiğin idrar kültüründenizole edilen etken ve etkenin direnç profiline uyması “tedavi uygunluğu” olarak kabul edilmiştir.Bulgular: Çalışmamızda 102 hasta dosyası incelenmiş, 74’ü çalışma dışı bırakılmıştır. Çalışmamızda 19 erkek (%67,9) olmak üzere 28 hastadeğerlendirilmiştir. Hastaların yaş ortalaması 58,18±19,98 saptanmıştır. Çalışmadan en sık E. coli ile karşılaşılmıştır. Ampirik tedavi olarak çoğunluklakarbapenemler ve sefalosporinlerin tercih edilmiştir. Tüm antibiyotikler birlikte değerlendirildiğinde ampirik tedavilerin %53,6’sının kültür sonucuile uyumlu olduğu anlaşılmaktadır. En sık kullanılan antibiyotikler olan karbapenemler ve sefalosporinler için idrar kültürüne uygunluk oranlarınınsırasıyla %46,7 ve %60 olduğu tespit edilmiştir.Sonuç: Bu çalışmanın sonuçlarına göre komplike ÜSE tedavisinde ampirik tedavi seçimlerimiz etkindir. Ancak merkezimizde benzer durumlardasefalosporinlere öncelik verilmesi akılcı bir yaklaşım olabilir.