The effect of residual crest height and the thickness of the alveolar mucosa on the stress distribution on the supporting tissues of bilateral free-end removable partial dentures

Bilateral serbest sonlu hareketli bölümlü protezlerde kret yüksekliği ve mukoza kalınlığının destek yapılardaki stres dağılımına etkileri

Abstract

In this stduy, the effect of residual crest height and the thickness of the alveoler mucosa on the stress distribution on the abutment teeth and supporting tissues of mandibular distal extension removable partial dentures and discussed. Fi¬nite element method is utilized to determine the stress distribution. Distal ex¬tension cases are, ideal shape of bone and thickness of mucosa (1. Case), re-sorbed distal bone and ideal thickness of mucosa (2. Case), resorbed distal bone and thick mucosa (3. Case). In all cases, 2. premolar is used as distal abutment and it is suggested that there is a distal extension prosthesis including RPI system. Mathematical models are prepared and finite element method is utilized to de¬termine the stress distribution. A vertical force is applied on the element of 526 that is located between the first and second molar. The result implied that the best stress distribution is found in 1. Case. In 2. and 3. Cases, stress around the abutment tooth and surrounding bone is observed higher. In 3. Case, stress distribution around the abutment tooth is found higher. In the same case stress distribution around the surrounding bone is found more suitable when compared with 2. Case.

Özet

Çalışmamızda, mandibular distal uzantılı vakalarda rezidüel sırt yüksekliği ve mukoza kalınlığının dayanak diş hareketine ve destek kemik dokusu üzerine etkileri sonlu elemanlar stres analiz yöntemiyle incelenmiştir. Analizler için üç olasılık seçilmiştir. Bunlar normal kret formu normal mukoza kalınlığı (1. olasılık), distale doğru destek kemikte rezorpsiyonun olduğu ve destek kemiğin normal kalınlıktaki mukoza ile kaplandığı (2. olasılık), distale doğru destek kemikte rezorpsiyonun olduğu ve destek kemiğin kalın mukoza ile kaplandığı (3. olasılık) durumlardır. Her üç olasılıkta 2. premolar diş dayanak olarak kullanılmak üzere distal uzantı bölgesine RPI sistemini içeren distal uzantılı hereketli bölümlü protezin yapıldığı farz edilmiş¬tir. Sonlu elemanlar stres analizi için tüm bu olasılıklan içeren matematiksel model hazırlan¬mıştır. Hazırlanan matematiksel modele distal uzantılı hareketli bölümlü protezdeki 1. ve 2. molar diş arasındaki 526 nolu elemandan dik bir yükleme yapılmıştır. Analiz sonrası bulgulanmıza göre; en ideal stres dağılımı 1. olasılıkta bulunmuştur. Destek kemiğin distale doğru rezorpsiyonunun olduğu 2. ve 3. olasılıkta dayanak diş ve destek kemik¬teki stresler artmıştır. Distale doğru rezorbe kemiğin kalın mukoza ile kaplandığı 3. olasılıkta dayanak diş çevresinde stresler artarken, destek kemikteki stres dağılımı 2. olasılığa göre daha uygun bulunmuştur.