Scanning electron microscopy evaluation on relation at the restorative materials and enamel interface in bleach and unbleached teeth

Ağartma ajanları uygulanmış ve uygulanmamış dişlerde restoratif materyaller ve mine dokusu arayüz ilişkisinin SEM ile değerlendirilmesi

Abstract

Treatment of enamel with peroxide bleaching agents adversely affects the adhesion of composite resins. The interface between the restorative materials and enamel were observed in bleached and unbleached teeth with SEM in this study. With this purpose, 36 extracted maxiller anterior teeth were used. The teeth were separated into three groups. The teeth of group I were not applied any bleaching agents, 15 % carbamide peroxide and 35 % carbamide peroxide bleaching gels were applied to the vestibule crown surfaces of teeth in groups II and III respectively. The three tooth of each groups were coated 50 nm gold and than three restorative materials Ecusit, Dyract, Vitremer were applied on the vestibule enamel surfaces of the other teeth in all groups according to the manufacturer instructions by using a celluloid matrix in the height of 2 mm and 6 mm of diameter. The teeth of all groups were stored into distilled water for duration of 24 hours. Then immersed to 20 % nitric acid solutions to demineralized and eliminated the dental tissue for observation of the interface enamel resin surfaces. After demineralization of dental tissues all restorative material surfaces were coated with gold and observed with SEM. Corresponding enamel surfaces of all the restorative materials surfaces were the more orderly in group I (unbleached teeth) than group II and group III (bleached teeth). The composite resin groups were also observed the more penetrate and dense than polyacid modified composite resin and resin modified glass ionomer cement in both bleached and unbleached teeth.

Özet

Minenin peroksit ağartıcı ajanlar ile tedavisi kompozit rezinlerin adhezyonunu önemli derecede etkiler. Bu çalışmada ağartıcı ajan uygulanmış ve uygulanmamış dişlerde restoratif materyaller ve mine arayüzü arasındaki ilişki SEM ile incelendi. Bu amaçla 36 adet çekilmiş maxiller santral diş kullanıldı. Dişler üç gruba ayrıldı, I. gruptaki dişlere ağartıcı ajan uygulanmadı, II.gruptaki dişlerin vestibül mine yüzeylerine % 15 konsantrasyonda karbamid peroksit jeli, III. gruptaki dişlerin vestibül mine yüzeylerine ise % 35 konsantrasyonda karbamid peroksit jeli uygulandı. Her gruba ait üç'er diş SEM incelemesi için 50 nm altın ile kaplandıktan sonra tüm gruplardaki diğer dişlerin vestibul mine yüzeylerine 2 mm yükseklik ve 6 mm çapındaki sellüloid matrixler yardımı ile üretici firma önerileri doğrultusunda restoratif materyaller (Ecusit (DMG Hamburg), Dyract (De Trey Dentsply GERMANY), Vitremer (3M Dental Products USA) uygulandı. Dişler 24 saat distile suda bekletildikten sonra rezin-mine arayüz ilişkisinin incelenebilmesi amacıyla diş sert dokularını demineralize ve elimine etmek için % 20'lik nitrik asit solüsyonuna atıldılar. Diş dokularının demineralizasyonundan sonra restoratif materyallerin mineye bakan yüzeyleri 50 nm altın ile kaplandı ve SEM'de incelendi. Tüm restoratif materyallerin yüzeyleri ağartıcı ajan uygulanmayan grupta (Grup I) ağartıcı ajan uygulanmış gruplara göre (Grup II, III) daha düzenli idi. Ağartıcı ajan uygulanmış ve uygulanmamış tüm gruplarda kompozit rezin örnekleri poliasit modifiye edilmiş kompozit rezin ve rezin modifiye cam ionomer siman örneklerine göre daha yoğun ve mineye daha penetre yüzeylere sahip olarak gözlendi.