The effects of single-use light-curing tips on microleakage of various restorative materials

Tek kullanımlık ışık uçlarının çeşitli restoratif materyallerin mikrosızıntıları üzerine etkisi

Abstract

Light-curing of restorative materials provide various advantages. Generally, stationary light tips are used in these procedures and cross contamination may occur with light tips. Really, there are two methods of infection control for light-cure tips. But decreased light transmission from curing sources are resulted from any method of sterilization or desenfection. Recently, manufacturers introduced single-use light-curing tips. In this study, the effects of single-use light-curing tips on microleakage of various restorative materials were evaluated. In this purpose, 30 extracted maxillary anterior teeth were used, standardized class V cavities were opened on vestibuler surfaces and the teeth were divided into six groups. The teeth in three groups were restored with a composite resin (Ecusit), a polyacid modified composite resin (Dyract) and a resin modified glass ionomer cement (Vitremer) respectively and polymerized with a stationary light-curing tip. The teeth in other three groups were restored same restorative materials but polymerized with single-use light-curing tips. All the teeth were stored in 100% humidity environment at 37 °C for 24 hours. After termocyling for 100 times, they were kept in 0.5% basic fucsin for 24 hours. Afterwards, the teeth were bisected from the middle point of the filling, the photographs of the sections were taken by stereo microscope and evaluation of leakage was done No statistically significant microleakage difference was found between single-use light-curing tips and statistionary light-curing tips groups

Özet

Restoratif materyallerin ışık ile polimerizasyonları çeşitli avantajlar sağlamaktadır. Bu işlemler esnasında genellikle sabit ışık uçları kullanılmaktadır ve bu ışık uçları ile çapraz kontaminasyonlar meydana gelebilmektedir. Gerçekte ışık uçlarının enfeksiyon kontrolü iki metot ile yapılmaktadır. Ancak sterilizasyon veya dezenfeksiyon yöntemleri ile ışık kaynağının iletilmesinde azalmalar izlenmektedir. Son yıllarda tek kullanımlık ışık uçları kullanıma sunulmuştur. Çalışmamızda tek kullanımlık ışık uçlarının çeşitli restoratif materyallerin mikrosızıntıları üzerine etkileri değerlendirildi. Bu amaçla çekilmiş 30 adet maksiller anterior diş kullanıldı. Dişlerin vestibul yüzeylerine standart V.sınıf kaviteler açıldıktan sonra dişler 6 gruba ayrıldılar. İlk 3 gruptaki dişler sırası ile kompozit rezin (Ecusit), poliasit modifiye kompozit rezin (Dyract) ve rezin modifiye cam ionomer siman ile restore edilerek sabit ışık ucu ile polimerize edildiler, diğer 3 gruptaki dişler ise aynı dolgu maddeleri ile restore edildi ancak tek kullanımlık ışık ucu ile polimerize edildiler. Tüm dişler %100 nemli bir ortamda 37 °C'de 24 saat bekletildi. 100 kez termal siklus uygulandıktan sonra dişler % 0.5'lik bazik fuksine atılarak 24 saat bekletildi. Daha sonra dolguların tam ortasından geçecek şekilde kesitler alındı. Kesit yüzeylerinin ışık mikroskobunda fotoğrafları alındı ve sızıntı değerlendirmesi yapıldı Tek kullanımlık ve sabit ışık uçlarının kullanıldığı gruplar arasında istatistiksel olarak önemli mikrosızıntı farklılığı gözlenmedi