Radiographic evaluation of retrograde root filling material amalgam, applied with and without dentin bonding agent

Dentin bağlayıcı ajan uygulamadan ve uyguladıktan sonra yerleştirilen amalgam retrograd dolgu materyalinin radyografik olarak değerlendirilmesi

Abstract

The aim of this clinical study was to compare the success rate of high copper amalgam as a retrograde root filling material applied with and without dentin bonding agent. Clinical evaluation was conducted on periodical radiographic examination such as 3-and 6-month after surgery based on healing of periapical tissues. After obturation of thirty maxillary anterior teeth, root-ends resected surgically and root-end filling of high copper amalgam was performed with (n=15) and without (n=15) dentin bonding agent application. Radiographic assessment was accomplished by the criteria reported Harrison et al (J Endodon 1997; 23:19-27). 6-month periodical recall showed that the success rate of amalgam applied with and without dentin bonding agent was 87 % and 80 % respectively. Both 3- and 6-month periodical recall revealed that no statistical difference existed between the tested groups (p>0.05), however, significant better healing was observed at the end of 6-month recall than the 3-month recall (p

Özet

Bu çalışmanın amacı, dentin bağlayıcı ajan uygulamadan ve uygulayarak yerleştirilen yüksek bakırlı amalgam, retrograd kök dolgularının başarı oranlarını karşılaştırmaktır. Klinik değerlendirme, cerrahi işlemi takiben 3 ve 6 ay sonra, periapikal dokuların iyileşmesi esas alınarak radyografik olarak gerçekleştirildi. Otuz adet üst ön grup dişlerin kanal dolgusunun tamamlanmasından sonra, cerrahi olarak rezeke edilen kök uçları, dentin bağlayıcı ajan uygulamadan (n=15) ve uygulayarak (n=15) yüksek bakırlı amalgam ile restore edildi. Radyografik değerlendirme, Harrison ve arkadaşlarının (J. Endodon 1997; 23: 19-27) belirttiği kriterler esas alınarak yapıldı. 6 ay sonundaki periodik kontrolda, dentin bağlayıcı ajan uygulanmayan ve uygulanan gruplardaki başarı oranlan sırasıyla % 80 ve % 87 olarak tesbit edildi. 3. ve 6. ay sonundaki periodik kontrollerde test grupları arasında önemli bir farklılık saptanmadı (p>0.05). Ancak, iyileşme söz konusu olduğunda, 6 ay sonundaki iyileşme, 3 ay sonundaki iyileşmeden anlamlı bir şekilde daha iyi gözlendi (p