The evaluation of the flexural properties of various denture base relined with a silicone based soft lining material

Silikon esaslı bir yumuşak astar materyali ile astarlanan farklı protez kaide rezinlerinin bükülme özelliklerinin değerlendirilmesi

Abstract

Due to their flexibility and soft structure, soft lining materials are used in order to prevent or decrease adverse effects of hard denture based materials on denture bearing tissues. Yet, they have important disadvantages which restrict their clinical use including loss of flexibility in time, absorbtion of water, lack of color stability, lack of bond strength of the denture bases and decrease in fracture strength of the denture. The aim of this study is to investigate the effect of permanent silicon based soft lining material on the transverse strength of three different poly (methyl methacrylate) denture base resins polymerised with different methods. 21 standard test specimens at the dimension of 65x10x3 mm accordance with ADA specification No.12 prepared to form the control group. Autopolymerizing acrylic resin with injection molding, microwave energy and conventional heat cured acrylic resins ( 7 of each ) were each used in the preparation of specimens respectively. Study groups consisted of 21 specimens made using 1 mm soft lining material (Molloplast-B) on 2 mm hard denture base resins. Prepared specimens underwent three-point bending test in the Lloyd universal testing machine. The transverse strength, elasticity modulus and maximum deflection values obtained, were statistically analyzed by ANOVA and Duncan tests. In conclusion, transverse strength, elasticity modulus and maximum deflection values were found to be significantly decreased in silicone relined denture base polymers, compared to control group. In addition, microwave energy polymerised denture base resin was found to have higher transverse strength and elasticity modulus values in both control and study groups than the other materials.

Özet

Yumuşak astar maddeleri, esneklik özelliği ve yumuşak yapılarından dolayı tam ve bölümlü protezlerde sert protez kaide maddelerinin destek dokular üzerindeki olumsuz etkilerinin önlenmesi veya azaltılması amacıyla kullanılmaktadırlar. Ancak, zamanla sertlenerek esnekliklerini yitirmeleri, bakteri ve mantar kolonizasyonuna neden olmaları, parazite göstermeleri, su absorbe etmeleri, renk değiştirmeleri, protez kaidesinden ayrılmaları ve protezlerin kırılmaya karşı dayanıklıklarını azaltmaları klinik kullanım sürelerini sınırlayan önemli dezavantajlara sahiptirler. Bu noktadan hareketle bu çalışmada ısı ile polimerize edilen daimi amaçlı silikon esaslı bir yumuşak astar maddesinin farklı yöntemlerle polimerize edilen üç ayrı polimetil metakrilat (PMMA) protez kaide materyalinin transvers dayanıklılığı üzerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Testler için konvansiyonel sıcak akril, mikrodalga akriliği ve enjeksiyonla kalıplanan otopolimerizan akrilik rezinlerin her birinden 7 adet olmak üzere toplam 21 adet ADA'nın 12 No.'lu spesifikasyonuna uygun olarak kontrol gruplarını (Grup I) oluşturmak üzere 65x 10x3 mm boyutlarında standart test örneği hazırlandı. Aynı sayıda ve aynı boyutlardaki 2 mm' si akrilik rezin, 1 mm'si silikon esaslı Molloplast-B'den hazırlanan aynı sayıda ve boyutlardaki diğer örnekler (Grup II) oluşturuldu. Hazırlanan örnekler Lloyd test cihazında üç nokta eğilme testine tabi tutuldu. Elde edilen transvers dayanıklılık, elastisite modülü ve maksimum bükülme değerleri ANOVA ve Duncan testleri ile istatistiksel olarak analiz edildi. Sonuç olarak, farklı yöntemlerle polimerize edilen her üç akrilik rezin materyalinin kontrol grubuna göre transvers dayanıklılık, elastisite modülü ve maksimum bükülme değerleri silikon esaslı yumuşak astar maddesinin uygulandığı gruptaki örneklerde istatistiksel olarak önemli bir azalma göstermiştir Ayrıca, genel olarak mikrodalga ile polimerize edilen rezinin (Acron MC ) her iki grupta diğerlerine göre daha yüksek dayanıklılık ve elastisite modülüne sahip olduğu bulgulanmıştır.