Journals / Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 22 - Sayı: 3
THE PLAINTIFFS OF THE LAWSUITS ABOUT PATERNITY
- Pages
- 3–36
- DOI
- —
Abstract
In the Tu rkish Civil Code, four diff erent lawsuits can be filed concerning the paternity relationship between the child and the father. These lawsuits are rejection of the paternity (TCC Art. 286), the objection and cancellation lawsuit of the paternity established with later marriage (TCC Art. 294), cancellation case of the recognition of child (TCC Art. 297) and the paternity lawsuit (TCC Art. 301). Individuals who are able to sue are specified separately for each lawsuit. Despite some people have not been granted this right in recognition of the right to sue for some reason, such as protecting the family, the child’s interest, the fatherhood right and genetic root commitment, some have not been granted this right. The lawsuits about the paternity are related to the very specific areas of the persons. However, those who could be the plaintiff s in these cases were sometimes seen as extended, sometimes quite restricted In some lawsuits the right to sue, which is not even entitled to the mother or the biological father, has been entitled to “other interested” who have only economic interests when paternity is not established or established legally. The subject of this study is to reveal who should be, and who can not and can be the plaintiff in the case of the paternity relationship between the father and the child.
Özet
Türk Medeni Kanunu’nda çocuk ile baba arasındaki soybağı meseleleri ile ilgili dört farklı dava açılabilmektedir. Bu davalar soybağının reddi davası (TMK m. 286 vd), sonradan evlenme ile kurulan soybağına ilişkin itiraz ve iptal davası (TMK m. 294), tanımanın iptali davası (TMK m. 297 vd.) ve babalık davasıdır (TMK m. 301). Bu davaların her birini açabilecek olan kişiler kanunda ayrı ayrı belirtilmiştir. Kanunda bazı kişilere ailenin korunması, çocuğun menfaati, öz babanın çocuğa bağlanma hakkı, genetik kökene bağlılık gibi çeşitli gerekçelerle dava açma hakkı tanınmasına karşılık, bazı kişilere bu hak tanınmamıştır. Soybağına ilişkin davalar, kişilerin son derece özel alanlarına ilişkindir. Ancak bu davalarda davacı olabilecek kişiler bazen geniş, bazen de oldukça dar biçimde sayılmıştır. Bazı davalarda, anneye ya da biyolojik babaya bile tanınmamış olan dava açma hakkı, soybağının kurulmasına ilişkin sadece ekonomik çıkarları olan “diğer ilgililer”e tanınmıştır. Bu çalışmanın konusu, baba ile çocuk arasındaki soybağına ilişkin davalarda davacı olabilen, olamayan ve olması gereken kişilerin ortaya konulmasıdır.