An evaluation of the legal warranty liability of the assignor under the principles of law and economics

Alacağı temlik edenin kanundan doğan garanti sorumluluğunun ekonomi hukuku prensipleri ışığında değerlendirilmesi

Abstract

As a trilateral transaction, assignment of receivables involve several risks. Under suchrisks, the lawmaker has a number of options. Within this scope, if the lawmakerprefers to allocate such risks between the assignor and the assignee through manda- tory or default rules, the lawmaker must aim to maintain the most efficient riskallocation, considering that each transaction has a cost. Turkish Law of ObligationsNo. 6098 has diverged from the principle accepted by the Code of Obligations No.818 and enlarged the scope of the warranty liability of the assignor in assignmentfor consideration. From the economic perspective, such provision, which regulatesthat “the assignor in assignment for consideration warrants the debtor’s ability topay” is highly inappropriate, since it fails to maintain efficiency and causes wasteof scarce resources.

Özet

Alacağın temliki işlemi üçlü taraf ilişkilerinin bir türü olması nedeniyle çeşitliriskler ihtiva eder. Bu riskler karşısında kanun koyucunun önünde bir takımseçenekler mevcuttur. Bu çerçevede, emredici veya tamamlayıcı hukuk kurallarısevk etmek suretiyle bu riski alacağı temlik eden ve temlik alan taraflar arasındapaylaştırma yoluna gitmesi halinde kanun koyucu, her işlemin belirli bir maliyetiolduğunu dikkate alarak en verimli risk dağılımını sağlama amacı gütmelidir.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun kabul ettiğiesastan ayrılarak, ivaz karşılığı yapılan alacağın temlikinde, temlik edenin garantisorumluluğunun kapsamını genişletmiştir. İktisadi açıdan bakıldığında, “alacağıivaz karşılığı temlik eden tarafın borçlunun ödeme gücüne sahip olduğunu garantiettiğini” öngören bu düzenleme, verimlilik sağlamadığı ve kıt kaynakların israfınayol açtığı için son derece isabetsizdir.