Harmony of Turkish agricultural law at accession period to EU: Current status, Recent developments and approaches

Avrupa Birliği’ne uyum sürecinde Türk Tarım Hukuku: mevcut durum, Son gelişmeler, yaklaşımlar

Abstract

Studying relationship between human and land and the policies regardingagricultural sector in terms of law, the agricultural law is a new branch of lawdeveloping with the EU common agricultural policy. A modern agricultural law conceptregulating any and all legal relations occurring in agricultural sector regulated byprivate laws is dominant in several jurisdictions, including mainly the EU. However, thelegal studies regarding agricultural sector in Turkey have been limited to regulationscontained in general law for several years except just a few private law regulations.Although some important developments have been achieved by means of legal regulations adapted recently for the purpose of adaptation with the EU legislations,such developments have been made not for the sake of the concrete needs ofagricultural sector but adaptation commitments made to the EU. Particularly, theconfusion of authority experienced in regard to implementation of the adapted legalregulations and failure to establish the institutional bodies have all made impossible toachieve the effective implementation of the legislation in line with the objectives thereof.

Özet

Toprakla insan arasındaki ilişkileri ve tarım kesimine yönelik politikaları hukukiyönden inceleyen tarım hukuku, AB ortak tarım politikasıyla birlikte gelişen yeni birhukuk dalıdır. AB başta olmak üzere diğer birçok hukuk sisteminde, tarım kesimindeortaya çıkan her türlü hukuki ilişkileri özel kanunlarla düzenleyen modern bir tarımhukuku anlayışı hâkimdir. Türk hukukunda ise, tarım kesimine yönelik hukukiçalışmalar, birkaç özel hukuki düzenleme dışında uzun yıllar boyunca genel kanunlardayer alan düzenlemelerle sınırlı kalmıştır. AB’ne uyum sürecinde kabul edilen hukukidüzenlemelerle önemli gelişmeler sağlanmış olsa da, bu gelişmeler daha çok AB’neuyum ve uluslararası taahhütleri gerçekleştirme amacına yönelik olduğundan tarımkesiminin somut ihtiyaçları dikkate alınmamaktadır. Özellikle, kabul edilen hukukidüzenlemelerin uygulanması konusunda yaşanan yetki karmaşası ve kurumsal yapılarınoluşturulmaması, bu mevzuatın etkili ve amaçlarına uygun bir şekilde uygulanmasını olanaksızlaştırmaktadır