Projections on the Future of Civil-Military Relations in Argentina and Turkey

Arjantin ve Türkiye’de Asker-Sivil İlişkilerinin Geleceği Üzerine Tahminler

Abstract

In social sciences, there has always been a scholarly attention on civil-military relations in terms ofdemocratic values. Several theoretical approaches try to understand/figure out the best civil-militaryestablishment in a democracy. Concordance theory suggests that citizenry is an indispensable partof civil-military relations in a given society because military may legitimize its actions in the politicalarena based on the public perception. The main purpose of this study is to figure out that whosupports military in Argentina and Turkey, and what can be the reason to do so. Argentina andTurkey have been through similar experiences in their histories but in this study I focus on thedifferences. There is no intention in this study to confirm, or refute, civil-military relations theories.

Özet

Sosyal bilimlerde demokratik değerler zaviyesinden asker-sivil ilişkilerine yönelik akademik ilgi hep var olagelmiştir. Bir demokratik rejim için en iyi asker-sivil ilişki düzenini anlamaya çalışan çeşitli teorik yaklaşımlar vardır. Uyum Teorisi, vatandaşlığın herhangi bir toplumda asker-sivil ilişkilerinin vazgeçilemez bir parçasını olduğunu ileri sürer çünkü ordu siyasi alandaki eylemlerini kamuoyuna dayanarak meşrulaştırabilir. Bu çalışmanın başlıca amacı Arjantin ve Türkiye’de kim, neden askeri destekliyor sorusuna karşılaştırmalı cevap bulmaktır. Arjantin ve Türkiye kendi tarihleri boyunca benzer tecrübeler yaşamışlar ancak bu çalışma farklılıklara odaklanmaktadır. Bu çalışmada mevcut asker sivil ilişkileri teorileri desteklenmeye yahut çürütülmeye çalışılmamaktadır.