The Defense of Tradition: The traditional Orient madrasas and the critiques of its muderrises (seydas’) to Modern Religious Education in Turkey

Geleneğin Savunusu: Türkiye’de Geleneksel Şark Medreseleri ve Müderrislerinin (Seydaların) Modern Din Eğitimine Eleştirileri

Abstract

Fundamental changes took place in the education policy and other fields of the social structure in the Turkish Republic which was founded after the collapse of Ottoman Empire with a secular state structure. However, madrasas as a center of religious education didn’t participate in the social transformation totally especially in the eastern and southeastern of Turkey in the process. Although madrasas were illegal they have been continued by mudarris and local people in the regions of Turkey. Seydas as muddaris and the leading actor of madrasas criticize the modern Turkish religious education system in order to restore trust both for themselves and for their institutions. The critiques are centered on the religious education limited by the state, teaching method, studentteacher relationship, not being enough, and a set of features related to traditional madrasa education. The method of this study is qualitative. Due to the fact that seydas and madrasas were scattered across different cities and snowball sample technique was used to reach 30 seydas with whom in-depth interviews were conducted.

Özet

Osmanlı Devleti’nin yıkılmasından sonra kurulan Türkiye Cumhuriyeti’nin toplumsal yapısınınbirçok alanında olduğu gibi eğitim politikasında da radikal değişiklikler meydana geldi. Ancak busüreçte toplumsal dönüşüme katılmayan dini eğitim merkezlerinden bir kısım medreseler, bazıbölgelerde müderrisler ve halk tarafından günümüze kadar devam ettirilmişlerdir. Bu süreçtemedreselerin müderrisleri ve bu kurumların baş aktörü olan seydalar günümüz modern dineğitimine bazı eleştiriler getirerek bir anlamıyla kendileri ve kurumları için güven tazelemeyeçalışmaktadırlar. Bu eleştiriler, çoğunlukla sınırlı din eğitimi, eğitim-öğretim yöntemi, öğrenciöğretmenilişkisi, din eğitiminin yeterli olmaması ve geleneksel eğitime ait bir takım özellikleretrafında şekillenmektedir. Nitel verilere dayanan bu çalışma süresince Türkiye’nin farklı illerinedağılan seydalara ve medreselere kartopu örneklem metodu ile ulaşılarak toplamda 30 seyda ilederinlemesine görüşmeler yapılmıştır.