Our augmentation cystoplasty results

Haluk DEMİRYÜREK, Yıldırım BAYAZIT, Bülent SOYUPAK, İ. Atilla ARIDOĞAN, Zühtü TANSUĞ, Uğur ERKEN

Abstract

We performed augmentation cystoplasty on 8 patients in the last three years. Ages of the patients (6 male and 2 female) ranged between 4-65 (mean 32.4) years. Operations performed for contracted bladder secondary to chronic cystitis in 6 patients and for neurogenic bladder in 2 patients. Preoperative bladder volumes were between 90-160 (mean 120) ml. Vesicoureteral reflux was detected in 3 renal units of 2 children with neurogenic bladder. We used gastric segment in 2 patients and ileal segment in the others. No major complications were encountered in the postoperative course. Mean follow-up time was 18 months, and average bladder volume was 420 ml at the 6th month. All patients voided spontaneously except 2 with neurogenic bladder. Dysuria and complaints of urinary infection persisted in early postoperative period in 4 patients with adequate bladder capacity after ileal augmentation. Antibacterial suppression therapy was given to these patients. No symptoms of urinary infection arose in 2 patients who underwent augmentation with gastric segment. We observed neither infection nor deterioration of upper tract in 2 children who perform self-intermittent catheterization. We conclude that gastrocystoplasty brings solution to mucus and infection problems, while ileocystoplasty is advantageous in reaching larger volumes. Both procedures may be used in modern urology clinics in preferred patients.

Özet

Son 3 yıl içinde kliniğimizde 8 hastaya ogmentasyon sistoplasti uygulandı. Yaşları 4 ile 65 arasında değişen (ortalama 32.4) hastaların 2'si kadın, 6'sı erkekti. 6 hasta kronik enfeksiyona sekonder kontrakte mesane, 2 hasta ise nörojenik mesane nedeni ile opere edildi. Hastaların preoperatif mesane kapasitesi 90 - 160 cc. arasında (ortalama 120 cc.) idi. Nörojenik mesaneli 2 çocuk hastanın 3 renal ünitinde vezikoüreteral reflü vardı. Hastaların 6'sında ogmentasyon için ileal segment, 2'sinde ise gastrik segment kullanıldı. Postoperatif dönemde önemli bir komplikasyon görülmedi. Takip süresi 6-30 (ortalama 18) ay olan hastaların, 6 ay sonundaki ortalama mesane kapasitesi 420 cc. olarak ölçüldü. Nörojenik mesaneli 2 hasta dışındakiler postoperatif dönemde spontan idrar yapabildiler. Nörojenik mesaneli 2 hastaya temiz aralıklı kateterizasyon önerildi. İleal segment kullanılan 6 hastanın 4'ünde yeterli mesane kapasitesine erişilmesine rağmen, dizüri ve enfeksiyon yakınmaları erken dönemden itibaren devam etti. Bu hastalara antibiyotik supresyon tedavisi uygulandı. Gastrik segment kullanılan 2 hastada ise enfeksiyon bulguları erken dönemde kayboldu. Postoperatif temiz aralıklı kateterizasyon uygulayan 2 nörojenik mesaneli çocukta, üriner enfeksiyon veya üst traktta bozulma gözlenmedi. Bu bulgularla, gastrosistoplastinin mukus ve enfeksiyon problemlerine çözüm getirdiğini, ileosistoplastinin ise büyük volümlere ulaşmada daha avantajlı olduğunu söyleyebiliriz. Her iki yöntem de hastaların özelliğine göre seçilmek üzere, modern bir üroloji kliniğinde uygulanan operasyonlar arasında yer almalıdır.