The evaluation of the severity of mitral regurgitation using the color Doppler echocardiographic methods

Özet

Amaç: Bu çalışma; mitral yetersizliği (MY) ciddiyetini değerlendirmede renkli Doppler yöntemlerinden vena kontracta (VK), yaklaşan akım bölgesi (PISA) ve jet alanı (JA) ölçümlerinin irdelenmesinin yanısıra bu metodlar ile oluşturulan bir algoritmanın doğruluğunu test etmek için planlandı. Yöntem: Seksenyedi çeşitli derecedeki kronik MY hastası çalışmaya alındı. Hafif MY için VK 0.5 cm, Qmax > 240 cm3/sn ve JA > 8 cm2 kabul edildi. İki sınır arasındaki değerler ise orta MY olarak sınıflandırıldı. Algoritma ise, birinci basamakta VK çapı ve VK' nın orta değerlerinde ise ikinci basamak olarak santral jetlerde JA ve eksantrik jetlerde ise Qmax elde edilerek oluşturuldu. Referans metod olarak aort ve mitral atım hacimlerine dayanan kantitatif Doppler yöntemi alındı. Bu yöntemle hesaplanan yetersizlik fraksiyonu ? %50 ciddi, %21-49 orta ve £ %20 hafif MY olarak kabul edildi. Bulgular: Orta ile ciddi MY'ni ayırt etmede VK çapının duyarlılığı azalmaktaydı (% 63). Hesaplanan eksantrik jetlerde yetersizlik volümü PISA ile kantitatif Doppler' e göre daha fazla hesaplanmaktaydı (70 ± 49 cm3 e karşın 59 ± 29 cm3, p=0.04). Eksantrik jetlerde JA benzer yetersizlik fraksiyonuna rağmen (% 46 ± 16 karşın % 47 ± 12, p=0.93) santral jetlerden düşüktü (6.8 ± 3.2 cm2 karşın 8.5 ± 3.3 cm2, p=0.02). Algoritma ile referans metod arasındaki uyum iyi ve diğer üç metodunkinden fazla idi (Kappa katsayısı 0.89' a karşı sırasıyla VK, Qmax ve JA için 0.65, 0.63 ve 0.45 idi). Algoritmanın orta MY' leri hafiften ve ciddi MY' leri ciddi olmayanlardan ayırmada doğruluğu yüksekti (% 98 ve % 95). Sonuç: VK çapı, PISA ve JA yöntemlerinin birlikte kullanımı ile MY ciddiyetini karmaşık hale getirmeden doğru bir şekilde değerlendirebiliriz.