Ultrasonic integrated Backscatter analysis in patients with dilated cardiomyopathy: Comparison with normal subjects

Dilate kardiyomiyopati hastalarında ultrasonik integrated Backscatter analizi: Sağlıklı bireylerle karşılaştırma

Abstract

Objective: Ultrasonic tissue characterization, based on the measurements of integrated backscatter (IBS) analysis, has the potential to provide quantitative information which could characterize the functional and structural state of cardiac muscle. In this study we aimed to determine whether the integrated backscatter is measurable and quantifiable in left ventricular walls in patients with dilated cardiomyopathy (DCMP) and can be used to identify changes in myocardial structure and contractility. Methods: We studied 32 subjects: 16 patients with idiopathic dilated cardiomyopathy who were free of atrial fibrillation, bundle branch block and valvular heart disease (12 male, 4 female, mean age 48±18) and 16 healthy volunteers (10 male, 6 female, mean age 46±8). Left ventricular diastolic and systolic diameters, septum and posterior wall (PW) systolic and diastolic thickness were measured in the parasternal long axis view with M-mode echocardiography. Ejection fraction (EF), fractional shortening (FS), septum and posterior percent wall thickening (WT%) were calculated in the parasternal long axis view with M-mode echocardiography. Real time IBS was measured from the parasternal long axis view of the left ventricle at the level of basal posterior and septal walls. Mean IBS was expressed as averaged IBS values and cyclic variation of IBS (CVIBS) was expressed as the difference between end-diastolic (peak) and end-systolic (nadir) IBS values averaged over all cardiac cycles. Results: CVIBS values obtained from septum and PW in idiopathic DCMP group were statistically different from control group (p=0,003, p

Özet

Amaç: Integrated backscatter yöntemiyle yapılan ultrasonik doku karekterizasyonu kalp kasının yapısal ve fonksiyonel özelliklerini kantitatif olarak belirleyebilme potansiyeline sahiptir. Bu çalışmada dilate kardiyomiyopatili hastaların integrated backscatter özellikleri yönünden sağlıklı bireylerle karşılaştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmaya idiyopatik dilate kardiyomiyopati (DKMP) tanısı ile izlenen 16 hasta (12 erkek, 4 kadın, ortalama yaş 48±18) alındı. Atriyal fibrilasyon, dal bloğu ve organik kapak hastalığı olan hastalar çalışmaya alınmadı. Kontrol grubu olarak bilinen bir kalp hastalığı, diyabet ve hipertansiyonu olmayan 16 sağlıklı birey (10 erkek, 6 kadın, ortalama yaş 46±8) alındı. Tüm DKMP ve kontrol grubu hastalarında M mode ekokardiyografi ile parasternal uzun eksenden sol ventrikül diyastol ve sistol sonu çapları, septum ve arka duvar sistolik ve diyastolik kalınlıkları ölçüldü. Ejeksiyon fraksiyonu (EF), fraksiyonel kısalma (FK), septum ve arka duvarın sistolik kalınlaşma yüzdesi (SK%) hesaplandı. Tüm olgularda parasternal uzun eksenden septumun bazal ve arka duvarın bazal kısmından akustik dansitometre yöntemiyle eş zamanlı integrated backscatter değerleri (İBS) alındı. Diyastolde ve sistolde elde edilen bütün İBS değerlerinin ortalaması ortalama IBS değeri, ortalama diyastolik IBS değeri ile ortalama sistolik IBS değeri arasındaki fark IBS'nin siklik değişkenliği (SDIBS) değeri olarak hesaplandı. Bulgular: Septumdan ve arka duvardan elde edilen SDIBS değerleri, idiyopatik DKMP grubunda kontrol grubuna göre daha düşük bulundu ve aralarındaki fark istatistiksel olarak anlamlı idi (sırasıyla; p=0.003, p