Journals / Anadolu Kardiyoloji Dergisi / 2002 / Cilt: 2 - Sayı: 2

Evaluation of success of mitral valvuloplasty in the early period with cardiopulmonary exercise test

Mitral valvüloplasti başarısının erken dönem kardiyopulmoner egzersiz testi ile değerlendirilmesi

Pages
108–112
DOI
—

Abstract

Objective: It was shown that percutaneous balloon mitral valvuloplasty (PMBV) has provided symptomatic improvement in cases with mitral stenosis. The purpose of this study was to investigate the influences of successful PBMV on cardiopulmonary exercise test (CPET) in patients with mitral stenosis early after intervention. Methods: Twenty-nine patients with mitral stenosis were included in this study. Nineteen patients had undergone PBMV and ten patients were studied as control group. An incremental symptom limited CPET was carried out within the 24 hours before the PMVB procedure and within the five days thereafter. Breath by breath O2 uptake (VO2) and CO2 production (VCO2) were measured in these subjects. Results: The mean mitral valve area (MVA) in the PBMV group before the procedure was 1.2±0.7 cm2 and the mean pressure gradient (PG) through the mitral valve was 12.63±4.87 mmHg; after the procedure, the mean MVA was 1.9±0.3 cm2 and the mean PG was 4.9±2.3 mmHg. The mean MVA in the control group was 1.4±0.16 cm2 and the mean PG was 7.2±3.54mmHg. In the PBMV group, exercise time was 12.1±6 min before the procedure and increased to 18.75±5.5 min after the procedure (p=0.0001); peak VO2 value rised from 1035±392 ml/min to 1178±373 ml/min (p=0.0001) and VO2 at the anaerobic threshold from 667±286 ml/min to 772±268 ml/min (p=0.006). Peak VO2/HR rised from 10.97±6.10 ml/min to 12.24±7.36 ml/min (p=0.001). No significant difference was observed in the control group. Conclusions: The results of this study demonstrate that successful PBMV causes evident rise in exercise capacity, so that patients can manage the same exercise levels with lower heart rates and more economic ventilation.

Özet

Amaç: Perkü'tan balon mitral valvüloplasti (PBMV) ile, mitral darlığı olan vakalarda semptomatik düzelme sağlandığı gösterilmiştir. Bu çalışmada başarılı PBMV sonuçlarını erken dönemde kardiyopulmoner egzersiz testi (KPET) ile değerlendirmeyi amaçladık. Yöntem: Mitral darlığı olan toplam 29 olgu çalışmaya dahil edildi. Bu hastalardan 19'una başarılı PBMV uygulandı, geri kalan 10 olgu kontrol grubuna alındı. Olgulara girişimden önceki 24 saat içerisinde ve girişimden sonraki ilk beş gün içerisinde "inkremental" semptomla sınırlı KPET uygulandı. Olgularda solunumdan solunuma 02 kullanımı (VO2) ve C02 üretimi (VC02) ölçüldü. Bulgular: Çalışma grubunda valvüloplasti öncesinde mitral kapak alanı ortalama 1.2+0.7 cm2, kapak üzerindeki ortalama basınç farkı 12.63+4.87 mmHg iken; girişim sonrasında mitral kapak alanı 1.9±0.3 cm2, kapak üzerindeki orta ama basınç farkı 4.9±2.3 mmHg oldu. Kontrol grubunda ise mitral kapak alanı 1.4±0.16 cm2, kapak üzerindeki ortalama basınç farkı 7.2±3.54 mmHg idi. Çalışma grubunda ortalama 12.1 ±6 dakika (dk) olan yürüyüş zamanı, girişim sonrasında 18.75±5.5 dk'ya ulaştı (p=0.0001); pik V02 değerinde ve anaerobik eşikteki V02 değerinde, sırası ile, 1035+392 ml/dk'dan, 1178±373 ml/dk'ya ve 677±286 ml/dk'dan, 772±268 ml/dk'ya artış oldu (p=0.001; p=0.006); pik V02/HR, 10.97±6.10 ml/dk'dan, 12.24+7.36 ml/dk'ya ulaştı (p=0.001). Kontrol grubunda ise anlamlı farklılık gözlenmedi. Sonuç: Çalışma bulgularımız, başarılı mitral valvüloplasti ile erken dönemde olguların efor kapasitelerinde belirgin düzelme sağlandığını, aynı efor düzeylerini daha düşük kalp hızları ve ekonomik ventilasyonla sağlayabildiklerini kanıtlamaktadır.