Tiklopidin ve klopidogrelin arteryel hasar sonrası intimal hiperplastik yanıtına baskılayıcı etkileri

Inhibitory effects of ticlopidine and clopidogrel on the intimal hyperplastic response after arterial injury

Osman TİRYAKİOĞLU, Tuğrul GÖNCÜ, Şenol YAVUZ, Ahmet ÖZYAZICIOĞLU, Ayhan ÖZCAN, Hakan VURAL, Mustafa SEZEN, Ahmet BAYER, Hasan ARI, Serhat YALÇINKAYA

Abstract

Objective: The purpose of this study was to compare the effects of ticlopidine and clopidogrel on the development of neointimal hyperplasia after experimental arterial injury. Methods: This experimental, prospective, randomized controlled study was performed on twenty-seven rabbits, which were divided into three groups, each of which contained nine subjects. Following the development of a balloon catheter injury in the iliac artery, no drugs were administered to Group 1 (control). Group 2 was given ticlopidine, while Group 3 was given clopidogrel. At the end of the 21-day experimental period, arterial sections were evaluated histomorphologically and immunohistochemically with staining using antibodies against platelet derived growth factor β and basic fibroblast growth factor. Statistical analyses were performed using Chi-Square, Mann Whitney U and one-way ANOVA tests. Results: At the end of study period, ticlopidine and clopidogrel strongly reduced the development of intimal hyperplasia after arterial injury (54.1%, p

Özet

Amaç: Tiklopidin ve klopidogrelin, deneysel arteryel hasar sonrası neointimal hiperplazi gelişimi üzerindeki etkinliklerinin karşılaştırması amaçlandı. Yöntemler: Bu deneysel, randomize, prospektif, kontrollü çalışmada, 27 tavşan her grupta 9 denek olacak şekilde 3 gruba ayrıldı. İliyak arterde oluşturulan balon kateter hasarı sonrası; Grup 1 deneklere (kontrol grubu) hiçbir ilaç verilmedi, Grup 2 deneklere tiklopidin, Grup 3’e klopidogrel verildi. Yirmi bir günlük deney süresi sonunda arteryel kesitler histomorfolojik olarak ve temel fibroblast büyüme faktörü (bFGF) ve trombosit kaynaklı büyüme faktörü beta (PDGF-β) antikorları ile boyama yapılarak immunohistokimyasal olarak değerlendirildi. İstatistiksel analizde Ki-kare, Mann Whitney U, ve tek yönlü ANOVA testleri kullanıldı. Bulgular: Deney süresi sonunda, tiklopidin ve klopidogrel grubunda, intimal hiperplazi kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha azdı (sırası ile % 54.1 p