İyi planlanmış ekip yaklaşımının ST-yükselmeli miyokart enfarktüslü hastaların mortalitesine etkisi

Impact of a well-organized collaborative team approach on mortality in patients with ST-segment elevation myocardial infarction

Abstract

Objective: Fibrinolytic therapy remains a legitimate option for many patients presenting with acute ST-segment elevation myocardial infarction (STEMI). Shorter time- to- treatment for patients with STEMI administered fibrinolytic therapy has repeatedly been shown to reduce mortality. A well-organized collaborative team approach was implemented in April 2007. The purpose of this study was to examine the effect of implementing a well-organized collaborative team approach on the outcome in patients with acute STEMI treated with fibrinolysis. Methods: Sociodemographic, clinical, laboratory, and time interval data were prospectively collected on 109 consecutive patients (the study group) and 155 patients from the years 2005–2007 (the control group) retrospectively. A single-phone call was made to discuss case. Emergency department evaluation was bypassed for definitive case. An electrocardiogram was faxed to the on-call cardiologist for suspected case. Door-to-needle times were calculated as medians. Mortality was assessed by reviewing records of all patients visiting outpatient clinic. For the rest, information was obtained over the phone. Median door-to-needle times were compared using Mann-Whitney U test. The Fisher’s exact test was used to compare 6-month mortalities. Results: Improvements were seen in door-to- needle times in the study group regardless of time of presentation (reduced from 59 minutes to 29 minutes during off hours) (reduced from 35 minutes to 18 minutes during regular hours) (p

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, etkin iyi planlanmış bir ekip yaklaşımının fibrinolitik tedavi almış akut ST-segment yükselmeli miyokart enfarktüslü (STEMİ) vakaların sağkalımına etkisini araştırmaktı. Yöntemler: Fibrinolitik tedavi akut STEMI’lı olgularda akılcı bir seçenek olmaya devam etmektedir. Fibrinolitik tedavi alan STEMI’lı olguların kısa sürede tedaviye ulaşmalarının mortalitelerini azalttığı defalarca gösterilmiştir. Nisan 2007’de iyi planlanmış bir ekip yaklaşımı başlatıldı. Sosyodemografik, klinik, laboratuvar ve zaman ölçümleri gibi bilgiler 109 çalışma hastasında prospektif olarak, 2005-2007 yıllarından 155 kontrol hastasında retrospektif olarak toplandı. Olguyu tartışmak için tek telefon konuşması yapıldı. Acil değerlendirme kesin olgularda yapılmadı. Şüpheli olgularda EKG’ler kardiyoloğa fakslandı. Kapı-iğne zamanları medyan olarak hesaplandı. Mortalite oranları kliniğe kontrole gelen hastalarda kayıtlar incelenerek, diğer tüm hastalarda telefon görüşmeleri ile belirlendi. Kapı-iğne zamanları Mann-Whitney U testi ile karşılaştırıldı. Altı aylık mortaliteler Fischer'in tam testi ile karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışma grubunda kapı-iğne aralığı başvurma zamanından bağımsız anlamlı olarak azaldı (mesai dışında 59 dakikadan 29 dakikaya azaldı) (mesai içinde 35 dakikadan 18 dakikaya azaldı) (p